Archief voor juli 2013

Schoon schip!

NicoleHRInterimGek hoe snel de dingen wennen: zo vaar je met je haren in de wind langs de Caribische eilanden, om vervolgens in no time weer op te gaan in het werkende leven. Terwijl de meeste boten waarmee we het afgelopen jaar zijn opgetrokken alweer in de Europese wateren zijn aangekomen, hebben wij onze boeg naar het zuiden gekeerd. Onze sabbatical zit er voorlopig op, het is tijd om weer aan de slag te gaan. We verblijven inmiddels alweer anderhalve maand op ‘one happy island’ en beginnen ons er al aardig thuis te voelen. De hoogste tijd dus, voor een (voorlopig) laatste update van onze fantastische reis.

DSC_5217Na een paar mooie en gezellige weken op de Spanish Virgin Islands en Puerto Rico, namen we op 17 mei afscheid van de Mero-bemanning. Zij vertrokken in alle vroegte richting Bermuda en wij zetten koers richting Bonaire. Eindelijk weer eens een meerdaagse tocht, waar we allebei heel veel zin in hadden. De wind was stevig, maar uit een prima hoek, waardoor we heerlijk comfortabel en lekker snel op ons doel afstevenden. In de vroege nacht van 20 mei kwamen we aan op Bonaire en wisten we zowaar een mooring op te pakken in het pikkedonker. Na de traditionele fles champagne soldaat gemaakt te hebben, lieten we de boel de boel en doken we lekker ons het bed in.

DSC_5439Toen we ’s ochtends de boot op stonden te ruimen, zag Joris ineens dat er twee mensen stonden te zwaaien op de kade. Het waren Jan en Margreth Kloos, de ouders van Lorraine. Zij hadden op Marine Traffic gezien dat we waren aangekomen op Bonaire en kwamen ons warm welkom heten! In de dagen die volgden hebben we genoten van hun gastvrijheid. We werden direct uitgenodigd om te komen eten, mochten de nitroxtanks van hun duikschool Yellow Submarine lenen en kregen zelfs hun auto mee, waarmee we het eiland over gecrosst hebben. We hebben een paar dagen heerlijk genoten van al dat moois, boven en onder water.

DSC_5448Daarna vertrokken we naar Curaçao, waar ons wederom een gezellig weerzien wachtte. Nog niet ingeklaard bij de douane, of de telefoon ging al. Zaalvoetbalteamgenoot André wilde weten of we zin hadden om mee te gaan duiken. Natuurlijk hadden we dat, duh! Dus na het vervullen van alle formaliteiten en een snelle lunch gingen we te water met André en vriend Jasper bij ‘Tugboat’. Dit herhaalde zich nog een keer, afgewisseld met een geheel verzorgde tour over Curaçao door taxichauffeur/ gids/ gezelschapsdame Petra. Na een paar dagen was het ook hier mooi geweest en maakten we ons klaar voor onze voorlopig laatste etappe: op naar Aruba. Petra wilde graag meezeilen en ook Jasper monsterde aan als matroos. André moest toevallig op Aruba zijn voor zijn werk en zette de achtervolging in per vliegtuig.

NicoleKiespijnNicole had de laatste dag op Curaçao wat last van een kies en ging voor vertrek voor de zekerheid nog even naar de tandarts. Deze oordeelde dat een antibiotica-marinade en wat pijnstillers wel zouden helpen, maar voorspelde dat het eerst nog wel wat erger zou worden. Nou dat klopte, want bij de wisseling van de wacht ’s nachts werd Nicole wakker met een enorme hamsterwang. Met dank aan de farmacie, bemiddeling van Alex en vooral aan de kundige handen van Hugo van Trikt, de lokale tandarts annex kaakchirurg is dat inmiddels ook weer opgelost. Bon bini na Aruba!

DSC_5545Dus nu zijn we wannabe ‘locals’, ‘Macambas’ en proberen wegwijs te worden op het eiland. Het is ff wennen aan de mensen hier en de cultuur van het eiland. Onze ligplaats is goed en we vermaken ons prima! Joris is heel druk geweest met het regelen van onze zaken, het opknappen en poetsen van de boot. Een van zijn eerste akties was het inbouwen van airco. Echt onmisbaar nu we langer in de haven verblijven. Hij gaat nu ook op zoek naar een nieuwe professionele uitdaging.

 

JorisHuiswerk

Ondertussen ook nog gezellig geborreld en gegeten met medezeilers. Een aantal heel gezellige dagen met Jan en Annelies van de Anna Sophia, die hun boot in goed beheer voor een paar maanden op Aruba gestald hebben – we houden een oogje in het zeil :). En de Amzer Zo crew – op doorreis van Venezuela, richting Colombia en verder – kwamen we onverwachts weer tegen voor het eerst sinds de Canarische eilanden – it’s a small world …

NicoleKiteWe volgen lessen Papiamento en kitesurfen. Joris is inmiddels vrijgelaten en surft als een pro heen … weer is nog een ontwikkelpuntje :-). Nicole bakt er voorlopig nog helemaal niks van en is blij als ze een keer per les 2 seconden op de plank blijft staan. Maar ook dat komt vast allemaal goed het komend jaar! We zijn blij met de geboden kans om hier een tijd te mogen wonen en werken. We kijken terug op een fantastisch jaar, waarin we ondanks alle zorgen over het thuisfront meer dan genoten hebben en alles konden doen wat we ons hadden voorgenomen. We kijken uit naar het nieuwe jaar, vol mooie nieuwe ervaringen en avonturen. We zullen jullie zo nu en dan op de hoogte houden van wat we allemaal meemaken.

Bedankt voor het meebeleven van onze reis en van harte welkom, hier op Aruba!

Oh ja, foto’s vind je hier.

Liefs, crew Cedo Nulli