Cayman Islands

[English translation below]

Cayman Brac

Cayman Brac

Vroeg in de ochtend op 3 februari bereikten we de kust van Cayman Brac, een van de Kaaiman eilanden. We pakten een ankerbal op in Scott’s Bay en maakten de bijboot klaar om in te klaren. Dat was nog een hele tour, want de zee was erg onrustig en het eiland bood weinig beschutting. De formaliteiten werden snel vervuld en Joris ging vervolgens samen met Osmond de muggenverdelger terug aan boord. Gewapend met een heel lullig spuitbusje ging hij naar binnen en kwam na het lossen van een paar pufjes alweer naar buiten. Hij wilde vooral graag achter het stuurwiel op de foto als ‘captain of the day’ en vond het ritje in de bijboot erg leuk.

Het eilandje Brac ademt een hele relaxte atmosfeer en is helemaal ingesteld op kleinschalig duiktoerisme. Er wonen maar zo’n 1500 mensen en iedereen kent elkaar. We informeerden bij de plaatselijke VVV wat er allemaal te doen is (vrij weinig) en wandelden een stuk over het eiland.

Little Cayman

Little Cayman

We wilden gaan ankeren achter het rif in Dick Sesinger’s Bay, wat er op papier heel idyllisch uitzag. Volgens de boeken en kaarten zou er voldoende water zou moeten staan voor onze diepgang, maar een gesprek met een van de duikinstructeurs leerde ons dat het er bij lange na niet diep genoeg is voor onze boot. Blijkbaar heeft men er in het verleden gebaggerd, waarna de baai nog erger is dicht geslibt. Dat was balen, want daardoor was er op Cayman Brac eigenlijk geen geschikte beschutte locatie om de passage van twee naderende koufronten comfortabel af te wachten.

Dus zat er niets anders op dan vervroegd te verhuizen naar naar Little Cayman en daar de beschutting van Owen’s Sound op te zoeken. Volgens de duikschool en de pilots was daar zéker genoeg water onder de kiel. Daar aangekomen vonden we inderdaad een prima plek en hadden een gezellige avond met de bemanning van twee Amerikaanse zeiljachten. Een van hen, Carl, had een auto gehuurd en bood aan om ons een tour over het eilandje te geven. Hij had er in de jaren ’80 gewerkt en vertelde hoeveel alles veranderd was.

Hungry Iguana

Hungry Iguana

Tijdens de lunch bij The Hungry Iguana smeedden Carl en Joris plannen om kreeft te gaan vangen. Het gebruik van een harpoen is verboden op de Kaaiman eilanden, dus het kwam neer op ambachtelijk handwerk. Er werd eerst een zogenaamde ‘noose’ gemaakt. Dit is een buis met daarin een lus van staalkabel. De bedoeling is dat je snel genoeg bent om de lus om de kreeft te werken en dan aan te trekken voordat de kreeft is gevlogen. Het bleek lastiger dan gedacht, maar uiteindelijk hebben ze drie kreeften gevangen.

Het is moeilijk om eenduidige getijden-informatie te krijgen en met een springtij in aantocht (dat zorgt voor extreem laag water) besloten we uit voorzorg om vroegtijdig een eind te maken aan ons bezoek aan de Kaaiman eilanden. We wilden niet in de situatie komen, waar je met harde wind uit de verkeerde richting ligt opgesloten achter een rif met mogelijk (te) weinig diepte. Ontzettend jammer, want de ligplaats was schitterend en we hadden nog willen duiken en kiten maar het is er niet van gekomen. Safety first!

Dick Sesinger Bay

Dick Sesinger Bay

Met het oog op het onrustige weer besloten we om Grand Cayman over te slaan en direct naar Cuba te varen. We kozen voor Santiago de Cuba, van waaruit we naar verwachting gunstigere winden zullen hebben om ons doel te bereiken: Puerto de Vita. Daar zullen we de boot voor een paar weken in een haven achterlaten om met de bus verder te reizen naar Havanna. We gaan van daaruit rondreizen met Joris zijn ouders en daarna Havanna onveilig maken met de mannen van Het Zwarte Gat, de beleggingsclub waar Joris lid van is.

Op maandag 8 februari klaarden we uit van Cayman Brac en vertrokken in de middag richting Santiago de Cuba, zo’n 230 mijl (425 km) naar het Oosten. Met windkracht 5 schuin van voren en een hele beleefde zeegang was het comfortabel op één oor oversteken. De volgende ochtend bereikten we al de Cubaanse zuidoost kust bij Cabo Cruz, waarna we het laatste stuk (motor)zeilend naar Santiago de Cuba hebben afgelegd.

Cabo Cruz - Cuba

Cabo Cruz – Cuba

Bij aankomst werden we naar een quarantaine ankerplaats gedirigeerd, waar een arts aan boord kwam om onze temperatuur te meten, de boot te controleren op hygiëne en wat gezondheidsvragen te stellen. Vervolgens mochten we aan de kade komen liggen voor de inklaarprocedure. De ontvangst in de haven was uiterst hartelijk en het inklaren verliep verrassend soepel. De officials waren erg tevreden over onze vooringevulde douanepapieren, die we ergens op internet hebben gevonden en in veelvoud met onze bemanningslijst en kopieën van de scheepspapieren overhandigden. Dat scheelt iedereen veel schrijfwerk en carbonpapiertjes en is blijkbaar zeer goed voor het humeur van de officials. De beloofde 3 speurhonden en het binnenstebuitenkeren van de boot bleven uit en we mochten relatief snel weer gaan en staan waar we wilden.

We hebben inmiddels al een bezoekje gebracht aan de stad en onze eerste stappen op de zwarte markt gezet, om aan internetkaarten, kip, brood en eieren te komen. Dit gaat een groot avontuur worden, waar wij veel zin in hebben. We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen. Foto’s zijn vrij kansloos met het internet hier.

 

Cayman courtesy flag

Cayman courtesy flag

Early morning on February 3rd, we arrived on Cayman Brac, one of the Cayman Sister Islands. We picked up a mooring buoy at Scott’s Bay and prepared the dinghy so we could go to shore for clearance procedures. This was quite difficult, as the waves were bothering us and we couldn’t find any protected bay on the island. Formalities were quickly dealt with and Joris returned to the boat with Osmond, the mosquito extinguisher. He boarded Cedo Nulli with a tiny aerosol of mosquito repellent and came out quickly after spraying around a little bit. He was mostly interested in posing in front of his camera being ‘captain of the day’ and liked the dinghy ride very much.

There is a very relaxed atmosphere on Brac. There is not much activity, just a few hotels and a small scale diving industry. It has about 1500 inhabitants, so everybody knows each other. We took a walk around the island and checked with the tourist information where to go and what to do (not a lot).

Little Cayman

Little Cayman

We planned to anchor in Dick Sesinger’s Bay, which looked really promising in the pilot books. The bay is supposed to be deep enough for our draught, but a diving instructor told us, this is not the case. Apparently, a few years ago they dredged it but after this depths ended up to be less then they were. Unfortunately for us this meant that we had to leave Brac early, as there are no suitable other locations on the island where we could await the passing of two upcoming cold fronts comfortably.

Nicole & Carl

Nicole & Carl

So we moved over to Owen’s Sound at Little Cayman, where the depths surely would be sufficient for us, according to the locals and the pilot books. Indeed we found a suitable anchorage and spent a very nice night with the crew of two American yachts that were anchored there too. One of them, Carl had a rental car and offered to drive us around. He worked on Little Cayman in the 80’s and told us how much things have changed since then.

Lobster & Conch

Lobster & Conch

During lunch at The Hungry Iguana Carl and Joris decided they wanted to catch some lobster. Using a speargun is prohibited in the Caymans, so they would have to catch them by hand. First, they made a so called ‘noose’, which is a tube with a steel loop in it. You’re supposed to work the loop around the lobster and pull it to tighten, before the lobster decides to escape. This turned out to be more difficult then they thought, but they ended up with 3 lobsters in the bag.

It is almost impossible to find accurate tidal information and with the upcoming spring tide, which causes extreme low waters, we decided to end our visit to the Cayman Islands early. We had no desire to end up in a situation where we would get stuck behind a reef in bad winds with not enough water below the keel. Too bad, since we still wanted to do some diving and kitesurfing, but sometimes thing work out differently. Safety first!

Little Cayman tour

Little Cayman tour

With the ongoing unsettled weather conditions in mind we decided to skip our planned visit to Grand Cayman and to sail straight to Cuba. Santiago de Cuba was our destination, from where the sailing conditions are expected to be the most favorable to reach Puerto de Vita. There, we will leave the boat in the marina for a few weeks and continue our journey to Havana by bus. We are going to travel across Cuba by car together with Joris’ parents. After that we will explore Havana with the guys of Het Zwarte Gat (The Big Black Hole), the investor group of which Joris is a member.

Monday the 8th of February we cleared out of Cayman Brac and set sail for Santiago the Cuba, some 230 miles east (about 425 km). With 20 knots of wind from the northeast and a decent sea we had a very comfortable crossing. The next morning we reached the southeastern coast at Cabo Cruz and continued our way to Santiago motorsailing.

Santiago de Cuba

Santiago de Cuba

Upon arrival we were directed to a quarantine anchorage and boarded by a doctor. She took our temperatures, asked some medical questions and checked the boat for hygiene. When she cleared us, we were allowed to go alongside the pier in the marina to complete the usual procedures with harbor master, customs and immigration. The reception in the marina was very welcome and we finished all the formalities surprisingly quick. The officials were very happy with our already prefilled forms, which we found on the internet and brought with us many copies, along with plenty of copies of the crew list and ship’s papers. This saves everybody a lot of writing by hand and is very helpful keeping the officers happy. The promised 3 sniffing dogs never appeared and the boat was not turned inside out for an inspection. Soon we were allowed to go wherever we wanted to go.

We already visited the city of Santiago and made baby steps onto the Cuban black market for internet scratch cards, chicken, eggs and bread. Our stay in Cuba will be a very big adventure, which we are very much looking forward to. We will keep everybody posted, but don’t think that it’s possible to upload many pictures with the poor internet connection.

2 reacties op “Cayman Islands”

  • Roberto
    14 februari 2016 om 07:34

    Lijkt me weer een geweldige trip die jullie maken. Vandaag 14 februari sneeuwt het bij ons in Nederland. Geniet van de mooie omgeving en aardige mensen

  • Guido
    14 februari 2016 om 19:19

    Super om jullie zo te volgen en meeleven met jullie avonturen! Nice :-)