Cuba – part 2

Cuba route

Blauw: Cedo Nulli / Groen: Viazul busroute / Paars: Rondreis met Frans en Ton / Rood: Het Zwarte Gat

[English translation below]

Drankje met ouders van Joris

Drankje met ouders van Joris

In de wetenschap dat we de boot in goede handen achterlieten in de jachthaven van Puerto de Vita, stapten we op 9 maart in de taxi naar Holguín. Op de vlucht voor beestjes en op zoek naar ons hotel met internet. We brachten de dag internettend en lezend door bij het zwembad en keken rond in Holguín (niet veel te zien). De volgende dag maakten we ons op voor de ruim 12 uur durende nachtelijke busrit met Viazul naar Havana. Het viel ons reuze mee en we hebben de tocht allebei grotendeels slapend doorgebracht.

Aangekomen in Havana lieten we ons afzetten bij onze eerste casa particular. Dat is een soort bed and breakfast bij mensen thuis, dé manier om je huisvesting te regelen in Cuba. Toen we in de rij bij de bank stonden, zag Joris ineens zijn ouders binnenkomen. Zij waren al een dag eerder vanuit Nederland aangekomen en we hadden afgesproken elkaar later op de dag te ontmoeten. Stom toeval dat we elkaar bij die bank al troffen. Het weerzien werd gevierd met een kop koffie en daarna gingen we met z’n vieren de stad in.

Havana

Havana

Het plezier was echter van korte duur, want in de bus naar Havana had Nicole kiespijn gekregen en die werd steeds erger. Dus toch maar besloten een tandarts op te zoeken. De praktijk bleek bij onze casa om de hoek te zitten en de tandarts stuurde de zittende patiënt direct uit de stoel om Nicole te helpen. De aanblik van zijn werkplek en de etende, drinkende en rokende mensen rondom de stoel was wel even slikken, maar veel keuze was er niet. De aangedane kies werd voortvarend schoongemaakt en Nicole gemarineerd in de antibiotica. In een kamertje achteraf wisselden vervolgens wat geldbiljetten van eigenaar voor de verleende dienst en ging de assistente op haar eigen naam wat medicijnen halen bij de apotheek. Zo gaat dat blijkbaar in Cuba.

De volgende dag meldden wij ons al vroeg voor het ontbijt in de casa van Frans en Ton (Joris zijn ouders). Daarna begon onze 9-daagse rondreis door Cuba. Sergio, onze taxichauffeur annex gids bleek geen woord Engels te spreken, dus Joris kon zijn Spaanse taalvaardigheid in de praktijk brengen en bleek een natuurtalent.

Joris als reisleider

Joris als reisleider

Op weg naar Cienfuegos maakte we een stop in La Boca bij het crocodile zoopark, waarna Sergio ons afleverde bij een bijzonder restaurantje ergens achteraf, waar we heerlijk gegeten hebben en waar de dames in het zonnetje gezet werden vanwege ‘national ladies day’. Nooit van gehoord maar wel leuk!

Van de stad Cienfuegos hebben wij niet veel gezien, want inmiddels was er een abces in de kaak van Nicole ontstaan, waar wat aan moest gebeuren. Terwijl Frans en Ton door de stad wandelden, maakten wij kennis met de kaakchirurg en de gebrekkige operatiekamer van het academisch ziekenhuis. Een kleine ingreep en nog meer antibiotica en Nicole was weer bijna als nieuw.

Frans en Ton in Cienfuegos

Frans en Ton in Cienfuegos

Na 30 dagen verblijf in Cuba moesten wij ons toeristenvisum laten verlengen en dit bleek lastiger en tijdrovender dan ons van tevoren was verteld. We zijn vele uren zoet gehouden door de bureaucratie en ondertussen zaten die arme Frans en Ton steeds geduldig in de auto te wachten. Maar zonder verlenging geen rondreis door Cuba, dus weinig keus en uiteindelijk is ook dit weer gelukt.

Trein door Valle de los Ingenios

Trein door Valle de los Ingenios

Met alle obstakels uit de weg konden we hierna zorgeloos genieten van onze verdere rondreis door Cuba met Frans en Ton. We bezochten achtereenvolgens Trinidad, Sancti Spiritus, Camaguey, Ciego de Avila, Santa Clara en Matanzas. Deze reis was een geweldige ervaring, waar we met zijn vieren enorm van hebben genoten. We hebben teveel gezien en gedaan om allemaal op te noemen. Het rijden door dit uitgestrekte land en de enorme tegenstellingen die we gezien hebben waren heel bijzonder. Op de snelweg reden moderne auto’s, oldtimers, tractoren, maar ook fietsen en paard en wagens. We keken onze ogen uit.

Mausoleum van Che Guevara

Mausoleum van Che Guevara

Hoogtepunten waren absoluut de rit met de stoomtrein naar Valle de los Ingenios, waar uitgestrekte suikerrietplantages zijn, de stad Trinidad, het mausoleum van Che Guevara in Santa Clara en de stiekeme sigarendeal in een steegje achter de sigarenfabriek in Ciego de Ávila. Jammer genoeg waren veel kerken en musea gesloten, maar er bleef nog meer dan genoeg over om ons te vermaken.

Wonen in Cuba

Wonen in Cuba

De ontvangst in de casa’s was overal goed en het was leuk om te zien hoe verschillend de huisvesting overal was: van gewoon een slaapkamer in iemand z’n huis tot ambitieuze families die hard aan het bouwen waren aan een mooi luxe hotelletje. Lawaai en stank van uitlaatgassen waren overal, net als super vriendelijke en gastvrije Cubanen.

 

Na negen dagen kwamen we terug in Havana en gingen Frans en Ton naar hun eigen casa, van waaruit zij nog een paar dagen samen de stad gingen verkennen. Wij gingen naar de casa die was gereserveerd door de mannen van Het Zwarte Gat en wachtten in spanning hun aankomst af. Die liet door vertraging van het vliegtuig nogal op zich wachten, maar midden in de nacht was het dan toch zover. Op het dak van de casa werd het weerzien gevierd met een rum en sigaar.

Mannen van Het Zwarte Gat

Mannen van Het Zwarte Gat

Het waren vier beregezellige dagen en nachten, waarin we per oldtimer een bezoek aan de tabaksplantages in Viñales hebben gebracht en naar een sigarenfabriek en rum museum zijn geweest. We hebben uitgebreid door de stad gedoold op zoek naar authentieke barretjes. In onze stamkroeg volgenden we de aankomst van Barack Obama live op tv. Verder kunnen we er helaas niets over zeggen, want ‘What happened in Havana, didn’t happen in Havana’!

Auto naar Vinales

Auto naar Vinales

De laatste avond van Frans en Ton hebben we met z’n allen gegeten en daarna zat het er ook voor ons weer op. De mannen gingen weer per vliegtuig naar huis en wij namen de bus naar huis. Cedo Nulli lag er nog bij zoals we haar hadden achtergelaten en ook de insecten waren overduidelijk blij om ons weer te zien.

Inmiddels hebben we boodschappen gedaan, getankt en uitgeklaard. We hebben vanochtend (25 maart) losgegooid en zijn op weg naar de Bahamas.

Adios Cuba, het waren 45 bijzondere en fantastische dagen. Wij komen terug!

 

Transport in Cuba

Transport in Cuba

Knowing we had left our boat safely behind in Puerto de Vita Marina, we took a taxi to Holguín in search of a bug-free hotel with wifi. We spent the day surfing on the internet in the pool area and walked around the city center (not much to see). The next day we prepared for our 12 hour nightly Viazul bus trip to Havana. The trip turned out not too bad and we both kind of slept most of the time.

On arrival in Havana we had a taxi drop us off at our very first casa particular, the Cuban version of a bed and breakfast at peoples homes. This is the way most of the tourists stay overnight in Cuba. While we were in the queue at the bank, Joris suddenly spotted his parents entering too. They arrived the day before by plane from Holland. We were supposed to meet each other later that day and it was a coincidence that they were there at the same time. Our reunion was celebrated with a coffee and afterwards we started exploring the city together.

Joris' parents

Joris’ parents

Unfortunately, Nicole had a terrible toothache and needed to visit a dentist. As it turned out, there was a clinic around the corner of our casa. The patient already in the chair was immediately kicked out, so Nicole could get in. The sight of the pizza-eating, smoking and coffee drinking staff, together with the very outdated workplace didn’t look very appealing, but what choice did we have? The infected tooth was quickly cleaned out and Nicole got an antibiotic marinade. In a backroom, some money for services rendered was secretly transferred and the nurse went out to get a medication prescription for Nicole filled out in her own name. We suppose this is the Cuban way of dealing with these things.

View from our casa

View from our casa

The next morning we reported for breakfast early at the casa of Frans and Ton, Joris’ parents. From there we would start our 9-day tour across Cuba. We soon found out that Sergio, our taxi driver aka tour guide didn’t speak a word of English, so Joris could practice his recently acquired Spanish language skills. He turned out to be a natural at it!

On our way to Cienfuegos we made a stop at La Boca Crocodile ZOO park and afterwards Sergio took us to a remote restaurant where we had a delicious lunch. Because of ‘National Ladies Day’, Ton an Nicole were treated with special care. Never heard of it, but a very nice experience.

Valle de Los Ingenios

Valle de Los Ingenios

We didn’t get to see much of Cienfuegos, because Nicole’s toothache had developed into a jaw abscess that needed treatment. So while Frans and Ton walked around in the city we got to know the local surgeon and his dodgy operating theatre at Cienfuegos University Hospital. After a small surgical procedure and some more antibiotics, Nicole was as good as new.

Also, authorities had to be dealt with again. After already a 30 day stay in Cuba our tourist visa needed extensions. This turned out to be a much bigger hassle than we were told by the immigration officer in Puerto de Vita. We were kept busy in several offices across town for many hours, while poor Frans and Ton waited patiently in the car. But in the end everything was settled and we were allowed to continue our journey.

Cigar factory

Cigar factory

With all obstacles out of the way we could now enjoy our adventure without any trouble. We visited Trinidad, Sancti Spiritus, Camaguey, Ciego de Avila, Santa Clara and Matanzas. The trip was an incredible experience, which the four of us enjoyed enormously. It is impossible to describe all the things we have seen and done along the way. Just driving through the wide countryside and observing all the contradictions was impressive. For instance, on the high way you see modern cars, the famous old-timers and farm tractors, but also bicycles and horses with carriages. Overcrowded cattle trucks are regularly used as busses. We were amazed by the things we have seen.

Train to Valle de Los Ingenios

Train to Valle de Los Ingenios

The steam train ride to Valle de Los Ingenios, where enormous sugar plantations are, was one of the best experiences during the trip, together with the city of Trinidad, the Che Guevara Mausoleum in Santa Clara and the buying of cigars in an obscure alley behind the cigar factory in Ciego de Avila. Unfortunately, many churches and museums were closed, but there was still plenty left for us to enjoy.

The reception in the different casas particular was great and it was nice to see the different ways people set up a guest for the night. Some just give you a bedroom in their homes, while other very ambitious families work hard to construct a beautiful small luxury hotel. The loud noises and smell of exhaust fumes where everywhere, just like super friendly and hospitable Cubans.

After 9 days we returned to Havana. Frans and Ton had their own casa, from which they would explore the city on their own for a few days. We went to the casa reserved by the guys of ‘Het Zwarte Gat’ (The Big Black Hole) and waited for their arrival. Because of the delayed flight, the welcome party with cigars and rum at the roof terrace didn’t start until the middle of the night and almost lasted until breakfast.

View over Vinales valley

View over Vinales valley

We had four great days and nights, during which we visited tobacco plantations in Viñales by classic car, went to a cigar factory and the rum museum. We also elaborately strolled through the streets of Havana in search of authentic pubs. In the bar we adopted as our home base we witnessed the arrival of Barack Obama live on tv. We cannot write more about the visit of HZG, because ‘what happened in Havana, didn’t happen in Havana’!

We celebrated Frans and Tons last night with a dinner together and after this, things ended for us too. The guys flew back to Holland the day after Frans and Ton and we took the bus back home. Cedo Nulli was waiting for us in the same condition we left her 16 days earlier and even the insects proved to be very happy to see us again.

Since then we went grocery shopping, fueled up and cleared customs. This morning (March 25th) at 09:00 a.m. we left Puerto de Vita for the Bahamas.

Adios Cuba, we had the most remarkable and fantastic 45 days. We will be back!

7 reacties op “Cuba – part 2”

  • Roberto
    28 maart 2016 om 06:10

    Mooi avontuur hoor. Hopelijk houdt de kies zich goed tijdens de reis naar de Bahama’s.

  • Riet en Theo Verkleij
    28 maart 2016 om 07:12

    We hebben van jullie verslag genoten.
    Wij wensen jullie een behouden vaart naar de Bahama’s en Nicole beterschap met de kies.?

  • Anneke
    28 maart 2016 om 09:36

    Enorm genieten van jullie van avonturen. Wat een spectaculaire reis maken jullie. Heel veel groeten Anneke

  • Anneke
    28 maart 2016 om 09:38

    Wat een spectaculaire reis maken jullie. Ik geniet van de verhalen. Veel plezier op de Bahama’s. Liefs Anneke

  • Berthie en Hennie
    28 maart 2016 om 11:23

    Nicole en Joris. Wat een indrukwekkend verhaal. Wel fijn om dat te lezen, want het was even stil met berichten. Wat zien en beleven jullie veel.
    Gisteren hebben we gehoord, dat onze Frans en Ton enorm genoten hebben. Samen een mooie vakantie doorgebracht. Zielig van die kies, Nicole. Nog een fijne tijd samen en tot horens.

  • Rene Jonker
    28 maart 2016 om 11:31

    Weer geweldige verhalen. Lekker om te lezen op de bank op 2de Paasdag met harde storm buiten. Sterkte met je kies Nicole.

  • Charles
    30 maart 2016 om 17:57

    Indrukwekkende en fraaie belevenissen! Enjoy your journey!