Archief voor mei 2016

Bermuda – Azoren

[English translation below]

Helaas is er iets misgegaan met het posten op onze blog tijdens de oversteek van Bermuda naar de Azoren, dus bij deze alsnog na aankomst op de Azoren …

Na ruim 6 heerlijke weken op de Bahamas vertrokken we op 10 mei naar Bermuda, onze springplank voor de terugweg richting Europa. Toch altijd wel weer even spannend, zo’n meerdaagse tocht, maar alles verliep ook nu weer prima. We hadden van tevoren al gezien dat er dagen met weinig wind zouden zijn en hadden ons mentaal voorbereid op grote delen motoren. In de praktijk viel dat echter reuze mee, waardoor er uiteindelijk ‘slechts’40 motoruren op het log bijgeschreven hoefden te worden en we op 16 mei – een dag voor op schema – al aankwamen op Bermuda.

Je kunt niet anoniem aankomen varen bij dit eenzame eilandje op de Noord Atlantic. Op grote afstand werden we al via de marifoon welkom geheten door Bermuda Radio, de verkeersleiding op Bermuda, en bij aankomst in de havenmonding direct gedirigeerd naar de inklaarsteiger van de Douane en Immigratiedienst. Het inklaren ging met Britse efficientie. We hadden onze komst voor vertrek van de Bahamas al via de website van de verkeersleiding aangekondigd, waardoor het papierwerk keurig klaar lag en we binnen een kwartier alweer buiten stonden, vrij om ergens in de baai ons anker neer te gooien.

Het weerzien met de crew van de Wildeman en Mystic Shadow was erg gezellig en de volgende avond maakten we kennis met de bemanning van de Blue’s, La Luna, Begerto en Dalwhinnie, allemaal in voorbereiding voor de grote oversteek richting de Azoren. De ankerplaats bij St. Georges Harbour is net een grote camping, met tientallen boten van alle nationaliteiten die bijna allemaal naar Europa willen. Het is een drukte van belang bij de steiger met kleine bijbootjes en de lokale supermarkt wordt op goede vertrekdagen helemaal leeggekocht door alle vertrekkers. In de week dat wij er waren vertrok ook de ARC, de georganiseerde oversteek naar de Azoren waar een stuk of 40 boten in ‘wedstrijdverband’ aan deelnemen. Extra drukte in de haven dus.

We hebben de eertse dagen op Bermuda doorgebracht met het wat noodzakelijk onderhoud en reparaties en rondslenteren door St. Georges. Dit is een schattig Engelsachtig dorpje en geeft het gevoel al dichter bij Europa te zijn. We hebben een dag de bus gepakt richting Hamilton, de hoofdstad van Bermuda. Het is een grappig gezicht, die mannen met hun korte broek, kniekousen en daarboven jasje-dasje. De echte Britse sfeer vonden we erg leuk om weer te proeven, na al die tijd weggeweest te zijn uit Europa.

Jammer genoeg werden we ook getrakteerd op echt Brits weer en kregen we in de loop van de week meer dan voldoende regen op ons dak. Na een paar dagen begon het bij ons dan ook te kriebelen en keken we uit naar een geschikt moment om de grote sprong te gaan wagen. Maandag de 20ste leek het te worden, maar toen we wakker werden regende het weer pijpenstelen, dus hebben we de familie laten weten dat we ons vertrek een dagje zouden uitstellen. De boot gereed maken in de stromende regen is niet echte onze hobby. Rond het middaguur klaarde het ineens zodanig op dat we besloten om toch te gaan, om zodoende nog een paar dagen van de gunstige wind te kunnen profiteren.

In een eindsprint van een paar uur hebben we de laatste boodschappen en klussen gedaan, waarna we de boot volgetankt hebben en via een bliksembezoek bij Douane en Immigratie toestemming kregen om te vertrekken. Om 16:15 uur kozen we samen met de Blue’s het ruime sop voor de komende 2 weken. Bestemming: Flores op de Azoren, een slordige 1672 nautische mijl (ruim 3000 kilometer) naar het noordoosten. Verstand op nul en gaan met die banaan!

En zo zijn we nu al bijna 7 dagen onderweg en halverwege. We vermaken ons prima. De eerste 2 dagen konden we veel mijlen maken dankzij een stevige bries. Daarna varierde de wind in richting en sterkte en onze voortgang dus ook, tussen rustig zeilend, kabbelend, dobberend en motorzeilend. Sinds gisteren is de wind weer flink aangetrokken en het ziet er voor het vervolg naar uit dat we voldoende wind mee krijgen richting de Azoren, maar je weet het nooit op de Atlantische Oceaan.

Woensdag 25 mei was Joris jarig en dat hebben we gevierd met zelfgebakken appeltaart en happy hour met een borrel en gehakballetjes met mayo. Iedere dag zien we een armada aan Portugese Oorlogschepen passeren, maar op vrijdag werden we getrakteerd op een grote groep dolfijnen die een half uur rond de boot speelden en – jawel – 2 walvissen die relaxed langs Cedo Nulli zwommen.

Jullie zien het: we houden het maar met moeite vol hier aan boord! We komen de dagen door met lezen, weerbericht ophalen, koken, eten, slapen, filmpje kijken, etc. en af en toe een zeil wisselen. De hengel is nog niet uitgegooid want de koelkast puilt nog steeds uit (de kippenpoten werden alleen per 8 verkocht).

Zo, dat was het voorlopig wel weer. Tot binnenkort …

Onze positie is: 35.28.102N 049.25.842W, koers 85 graden.
30 mei 2016, 05:00 UTC

 

Unfortunately something went wrong posting ours blog during the crossing from Bermuda to the Azores, so new try after arrival at the Azores …

After more than 6 weeks Bahamas we continued the journey to Bermuda, our last stop before heading back to Europe. As always we were excited to start a long trip, but all went well. We had seen that there would be days with no or hardly any wind en prepared ourselves to use the engine a lot. Eventually the wind wasn’t too bad, so we ‘only’ had 40 motor hours added to our log and May 16th we arrived at Bermuda one day ahead of schedule.

It’s impossible to arrive anonymously at this small isolated island in the North Atlantic. At far a distance we were already called on the VHF by Bermuda Radio, Bermuda’s traffic control, and on arrival directed to the customs dock where Customs and Immigration Services is located. Clearing in Bermuda was smooth with British efficiency. We had already announced our arrival via the Bermuda Customs website, so all paperwork was waiting for us only to be signed. Within 15 minutes we were cleared in and free to drop our anchor anywhere in the bay.

The rendezvous with the Wildeman and Mystic Shadow crew was really nice and the next day we also met the crew from Blue’s, La Luna, Geberto and Dalwhinnie, who were all preparing for the Azores and Europe. De anchorage of St. Georges Harbour is like a big camping with dozens of boats from all kind of nationalities sailing to Europe. It’s hard to find a spot at the dinghy dock and the local supermarket is almost sold out by all cruisers during the best departure days. The week we arrived the ARC, the Atlantic Rally for Cruisers with around 40 sailing boats joining the organized ‘race’ to the Azores, was also preparing for departure. So extra busy and crowded in the harbour.

We spent our first days at Bermuda with some necessary maintenance and repairs en walking around St. Georges. It’s a small cozy English town and gives you the feeling to be close to Europe. One day we took the bus to Hamilton, the capital of Bermuda. It’s funny to see almost all men – including business – with short pants, socks and tie. We loved the British atmosphere after all those years away from Europe.

Unfortunately we also had the traditional British weather, so during the week we got more than enough rain. After a few days we started to look forward for the right moment to take off for the big jump. Monday the 20th seemed to be our moment, however when we woke up it was raining cats and dogs. So we informed our family we were postponing for a day. Preparing our boat in this kind of weather is not really our favorite. However, around noon the sky suddenly cleared and the sun came through, good enough for us to decide to go anyway, giving us a few days of favorable winds.

Rapidly we spent the last few hours at Bermuda for grocery shopping and preparing the boat. We topped up our fuel and water tanks and visited Customs and Immigration to get permission to leave the island. At 16:15 we left the bay together with the Blue’s for 2 weeks of infinite water. Destination: Flores at the Azores, roughly 1672 nautical miles (over 3000 kilometers) direction north east.

At the moment we are already on our way for almost 7 days and half way. We’re having a great time. The first 2 days we made a lot of miles due to a strong breeze. The following days we had wind varying in direction and strength, so also our speed varied big time between 1 and 6 knots. Since yesterday we have a strong wind again and the forecast for the next week looks also promising with good wind to take us to the Azores, but you never know on the Atlantic Ocean.

Wednesday May 25th we celebrated Joris’ birthday with homemade apple pie and happy hour with sun-downers and snacks. Every day we see a huge fleet of Portuguese Man-O-War passing by, but Friday was our lucky day with a large group of dolphins who played around Cedo Nulli for half an hour followed by the biggest surprise when we saw 2 whales.

So as you can see: we hardly keep it going! We spend our days reading, checking the weather forecast, cooking, eating, sleeping, watching a movie, etc. and changing sails once in a while. We haven’t tried to catch a fish yet, because our fridge is still overloaded (chicken legs were only sold per 8).

This is it for the moment. To be continued …

Our position is: 35.28.102N 049.25.842W, course 85 degrees
May 30th, 2015 05:00 UTC

Bahamas

Bahamas route Cedo Nulli

Bahamas route Cedo Nulli

[English translation below]

De Bahamas ….. tja, wat zullen we zeggen: zon, zee, witte stranden, turquoise, azuur kristalhelder water, dolfijnen, schildpadden, roggen, nurse sharks, swimming pigs, ankerbaaitjes, zwemmen, snorkelen, kiten, bezoek van vrienden, tranquilo, …

Na ruim anderhalve maand rondreizen en de hectiek op Cuba waren we wel toe aan een beetje rust. Het was nog even puzzelen wat de beste optie zou zijn om op de Bahamas aan te komen. Het is omgeven door ondieptes, zandbanken en riffen, dus enige planning en voorzichtigheid was wel geboden. Onze keus viel uiteindelijk op Clarence Town, Long Island waar we via diep water konden komen en ook inklaren. De overtocht van Cuba naar Long Island verliep voorspoedig en op Paaszaterdag zetten we voet aan land op de Bahamas. Nadat de Immigration & Customs officer van zijn Paasvakantie op de camping was opgetrommeld, konden we alle formaliteiten afhandelen (wat hier voornamelijk neerkomt op een hoop dollars neertellen) en waren we officieel welkom op de Bahamas.

De eerste dag hebben we direct gebruikt om boodschappen te doen. Na de beperkte keuze op Cuba was dit – zelfs op een kleine locatie als Clarence Town – een verademing, hoewel het wel even schrikken is als je de rekening ziet. Na 2 nachtjes marina (ook voor de hoofdprijs) was het tijd om de vrijheid van het ankeren weer op te zoeken. Om onze ogen aan het fel blauwe water te laten wennen, hebben we als eerste stop een paar dagen als enige boot doorgebracht in het schitterende baaitje Cape Santa Maria (Long Island), alvorens naar Great Exuma te varen.

Bart, Lieke & Reyer

Aankomst Bart, Lieke & Reyer

Van diverse zeilers hadden we gehoord dat de Exumas de mooiste en favoriete eilandengroep is op de Bahamas, dus voor ons de perfecte locatie voor een rendez-vous met Bart, Lieke en Reyer, onze opstappers voor 2 weken. Aangezien onze jongste gast slechts 2 1/2 jaar is, hebben we Cedo Nulli eerst ‘kindvriendelijk’ gemaakt met een railing net en kinderbed / speelplaats annex slingerkooi. Vervolgens moest de achterhut worden uitgegraven, om ruimte te maken voor Bart en Lieke. We weten nog steeds niet waar we alles gelaten hebben, maar er was zowaar plek voor iedereen. Op zaterdag 9 april was het zover en kwamen ze aan boord in Georgetown. Reyer – en ook Bart en Lieke – voelden zich na een eerste onwennige duik al snel als een vis in het water op en rond onze boot. Ongelofelijk hoe snel een kind zich aanpast aan vreemde omstandigheden en leert zwemmen (advanced drijven :).

Reyer's 1ste zwemles

Reyer’s 1ste zwemles

We hebben vanuit Georgetown eerst een paar dagen bij het beroemde Chat ’n Chill doorgebracht, dé favoriete bootcamping voor varende Amerikanen. Iedere ochtend een radionetje op de marifoon met onderwerpen variërend van het weerbericht, de lokale ondernemers, activiteitenkalender, ruilbeurs, aankomers en vertrekkers tot ‘the thought of the day’. Leuk voor een dag of twee. Het strand, het pad naar de oceaankant en ook de Sunday Roast waren echter zeer geslaagd.

Vervolgens hebben we ons aan deze drukte onttrokken en een schitterende tocht gemaakt door de Exuma Cays langs Rat Cay, Childrens Bay Cay, Lee Stocking Island, Little Farmers Cay, Black Point en Staniel Cay. We kunnen bevestigen: de Exumas zijn inderdaad overweldigend! Hoogtepunten hierbij waren Childrens Bay Cay, de zwemmende varkens op Big Majors Spot en de Thunderball-grot bij Staniel Cay, waar ooit de gelijknamige James Bond-film is opgenomen.

Zwemmende varkens

Zwemmende varkens

Na 2 weken gezelligheid hebben we afscheid genomen van Bart, Lieke en Reyer – de tijd vloog voorbij. Wij hebben de boot weer opgeruimd en zijn naar Warderick Wells Cay gevaren, dat midden in het Exuma Cay Land and Sea Park ligt. Volgens traditie hebben we onze bootnaam in een stuk drijfhout gekrast en dit achtergelaten op Boo Boo Hill als offer voor Neptunus en de zeegoden, als garantie voor goede wind en een veilige zeiltocht. Het was hier werkelijk schitterend en nóg mooier dan de plaatsen waar we daarvoor geankerd hebben. Wat ons betreft een waardig slot van de Exumas.

Warderick Wells

BooBoo Hill @ Warderick Wells Cay

Over ons bezoek aan Eleuthera kunnen we kort zijn: goede supermarkt in Rock Sound, elke dag dolfijnen gezien, maar geen Bahamas gevoel voor ons. Daarom snel doorgezeild naar de Abacos, waar we nu al een paar dagen liggen bij Lubbers Landing. Het uitzicht is opnieuw ‘Bahamiaans’ en we hebben weer eens kunnen kiten op Tahiti Beach en Treasure Beach.

De komende dagen genieten we nog even met volle teugen van ons verblijf hier, terwijl we ons heel langzaam warm lopen voor het volgende traject: de ruim 700 mijl (1300 km) naar Bermuda, van waaruit we de grote oversteek richting Europa zullen gaan aanvaarden.

Wordt vervolgd …

 

The Bahamas ….. well, what can we say? In short: it’s sun, sea, pristine white beaches, christal clear waters in shades of blue you’ve never seen before, dolphins, turtles, rays, nurse sharks, swimming pigs, beautiful anchorages, swimming, snorkling, kite surfing, friends visiting, tranquilo, …

After more than a month and a half of travelling around and the hectic times in Cuba, it was time for us to relax. It took us quite an effort to determine the best place to make landfall at the Bahamas, since the islands are surrounded bij shoals, reefs and sandy patches and it’s unknown territory to us. We decided on Clarence Town, Long Island which can be reached through deep waters and which is also a port of entry for Customs and Immigration. The crossing from Cuba to Long Island went smoothly, so on Easter Saterday we set our first steps onto the Bahamas. After the Customs & Immigration officer got called back from his Easter vacation at a camp site we could deal with the necessary formalities. Over here, this mainly means paying the considerable clearance fees, after which we were free to go wherever we wanted to go.

Our first Bahamian action was doing some serious grocery shopping. Even the small shops in Clarence Town seemed a shopping paradise, compared to the empty stores in Cuba. We got a bit of a scare though, when we saw the bill. After two nights in a marina (also a nice bill), we set sail for an anchorage further up north. We needed some time to let our eyes adjust to the shades of blue water over here so we spent a few nights in the beautiful bay at Cape Santa Maria, where we were the only yacht around. After this, we sailed to Great Exuma.

We were told by many sailors that the Exumas are the most beautiful and popular islands of the Bahamas, so we decided this to be the best location to meet Bart, Lieke and Reyer, our friends from Holland who came to visit us for two weeks. Since Reyer, our youngest guest, is only 2,5 years old, we needed tot make Cedo Nulli ‘child-friendly’ first. We added safety netting and created a toddler bed/ playground, where he would be safe during sailing. We also needed to dig out our aft cabin in order to make room for his parents to sleep. We still don’t know where we stacked everything, but in the end there was a place for everybody to stay.

Saturday April 9th they arrived in Georgetown. Reyer – and also Bart and Lieke – soon felt like home, swimming in the beautiful Bahamian waters and relaxing on board. It’s amazing to see how quickly a child adjusts to unknown surroundings and learns to swim/ stay afloat along the boat.

The first few days we stayed close to Georgetown, anchored off the famous Chat ’n Chill. This is a popular campsite for yachts from the USA. Every morning there is a cruiser’s net on the VHF-radio, with different subjects like the weather, local businesses, several activities being organized, trading stuff, new arrivals and departures and even a ‘thought of the day’. The beach at Chat ’n Chill, as well as the trail to the oceanside beach and also the Sunday Roast we enjoyed the most. After a day or two we went on for other, less crowded places.

Next we sailed and anchored along beautiful cays, like Rat Cay, Childrens Bay Cay, Lee Stocking Island, Little Farmers Cay, Black Point and finally Staniel Cay. We agree: the Exumas are overwhelmingly beautiful! High on the ranking were Childrens Bay Cay, the swinnming pigs at Big Majors Spot and also anchoring and snorkling at Thunderball grotto, where they once filmed the James Bond movie.

Ayoooo

Ayoooo

After two weeks it was time again to say goodbye to Bart, Lieke and Reyer. We enjoyed the time we spent together very much and were a little sad to see them go. Time flies, when you are having fun! We restored our boat in it’s original state, cleaned, filled up the tanks and did some grocery shopping. After this, we set sail for Warderick Wells Cay, which lies in the middle of the Exuma Land and Sea Park, a big nature reserve. As dictated by tradition we carved our boat’s name in a piece of driftwood and added it to the big pile aready present on top of BooBoo Hill. This is meant to be an offering to Neptune and sea gods, to keep us safe and guarantee good winds. The views at Warderick Wells were even more beautiful than the other cays we had visited before. We thought it to be a worthy finish to our visit of the Exumas.

Our next stop, Eleuthera, we didn’t like too much. There was a great supermarket in Rock Sound and we spotted dolphins every day, but that is the best we can say about it. So we sailed along quickly to the Abacos, where we have been anchoring now for the last few days. The views are again of ‘Bahamian’ quality and we were finally able to do some kiting at Tahiti Beach and Treasure Beach.

In the next days we will enjoy our last moments at the Bahamas, while we are slowly warming up for the next phase of our trip: a little over 700 nautical miles (1300 km) to Bermuda and after this the big crossing to Europe will soon follow.

To be continued …