Bermuda – Azoren

[English translation below]

Helaas is er iets misgegaan met het posten op onze blog tijdens de oversteek van Bermuda naar de Azoren, dus bij deze alsnog na aankomst op de Azoren …

Na ruim 6 heerlijke weken op de Bahamas vertrokken we op 10 mei naar Bermuda, onze springplank voor de terugweg richting Europa. Toch altijd wel weer even spannend, zo’n meerdaagse tocht, maar alles verliep ook nu weer prima. We hadden van tevoren al gezien dat er dagen met weinig wind zouden zijn en hadden ons mentaal voorbereid op grote delen motoren. In de praktijk viel dat echter reuze mee, waardoor er uiteindelijk ‘slechts’40 motoruren op het log bijgeschreven hoefden te worden en we op 16 mei – een dag voor op schema – al aankwamen op Bermuda.

Je kunt niet anoniem aankomen varen bij dit eenzame eilandje op de Noord Atlantic. Op grote afstand werden we al via de marifoon welkom geheten door Bermuda Radio, de verkeersleiding op Bermuda, en bij aankomst in de havenmonding direct gedirigeerd naar de inklaarsteiger van de Douane en Immigratiedienst. Het inklaren ging met Britse efficientie. We hadden onze komst voor vertrek van de Bahamas al via de website van de verkeersleiding aangekondigd, waardoor het papierwerk keurig klaar lag en we binnen een kwartier alweer buiten stonden, vrij om ergens in de baai ons anker neer te gooien.

Het weerzien met de crew van de Wildeman en Mystic Shadow was erg gezellig en de volgende avond maakten we kennis met de bemanning van de Blue’s, La Luna, Begerto en Dalwhinnie, allemaal in voorbereiding voor de grote oversteek richting de Azoren. De ankerplaats bij St. Georges Harbour is net een grote camping, met tientallen boten van alle nationaliteiten die bijna allemaal naar Europa willen. Het is een drukte van belang bij de steiger met kleine bijbootjes en de lokale supermarkt wordt op goede vertrekdagen helemaal leeggekocht door alle vertrekkers. In de week dat wij er waren vertrok ook de ARC, de georganiseerde oversteek naar de Azoren waar een stuk of 40 boten in ‘wedstrijdverband’ aan deelnemen. Extra drukte in de haven dus.

We hebben de eertse dagen op Bermuda doorgebracht met het wat noodzakelijk onderhoud en reparaties en rondslenteren door St. Georges. Dit is een schattig Engelsachtig dorpje en geeft het gevoel al dichter bij Europa te zijn. We hebben een dag de bus gepakt richting Hamilton, de hoofdstad van Bermuda. Het is een grappig gezicht, die mannen met hun korte broek, kniekousen en daarboven jasje-dasje. De echte Britse sfeer vonden we erg leuk om weer te proeven, na al die tijd weggeweest te zijn uit Europa.

Jammer genoeg werden we ook getrakteerd op echt Brits weer en kregen we in de loop van de week meer dan voldoende regen op ons dak. Na een paar dagen begon het bij ons dan ook te kriebelen en keken we uit naar een geschikt moment om de grote sprong te gaan wagen. Maandag de 20ste leek het te worden, maar toen we wakker werden regende het weer pijpenstelen, dus hebben we de familie laten weten dat we ons vertrek een dagje zouden uitstellen. De boot gereed maken in de stromende regen is niet echte onze hobby. Rond het middaguur klaarde het ineens zodanig op dat we besloten om toch te gaan, om zodoende nog een paar dagen van de gunstige wind te kunnen profiteren.

In een eindsprint van een paar uur hebben we de laatste boodschappen en klussen gedaan, waarna we de boot volgetankt hebben en via een bliksembezoek bij Douane en Immigratie toestemming kregen om te vertrekken. Om 16:15 uur kozen we samen met de Blue’s het ruime sop voor de komende 2 weken. Bestemming: Flores op de Azoren, een slordige 1672 nautische mijl (ruim 3000 kilometer) naar het noordoosten. Verstand op nul en gaan met die banaan!

En zo zijn we nu al bijna 7 dagen onderweg en halverwege. We vermaken ons prima. De eerste 2 dagen konden we veel mijlen maken dankzij een stevige bries. Daarna varierde de wind in richting en sterkte en onze voortgang dus ook, tussen rustig zeilend, kabbelend, dobberend en motorzeilend. Sinds gisteren is de wind weer flink aangetrokken en het ziet er voor het vervolg naar uit dat we voldoende wind mee krijgen richting de Azoren, maar je weet het nooit op de Atlantische Oceaan.

Woensdag 25 mei was Joris jarig en dat hebben we gevierd met zelfgebakken appeltaart en happy hour met een borrel en gehakballetjes met mayo. Iedere dag zien we een armada aan Portugese Oorlogschepen passeren, maar op vrijdag werden we getrakteerd op een grote groep dolfijnen die een half uur rond de boot speelden en – jawel – 2 walvissen die relaxed langs Cedo Nulli zwommen.

Jullie zien het: we houden het maar met moeite vol hier aan boord! We komen de dagen door met lezen, weerbericht ophalen, koken, eten, slapen, filmpje kijken, etc. en af en toe een zeil wisselen. De hengel is nog niet uitgegooid want de koelkast puilt nog steeds uit (de kippenpoten werden alleen per 8 verkocht).

Zo, dat was het voorlopig wel weer. Tot binnenkort …

Onze positie is: 35.28.102N 049.25.842W, koers 85 graden.
30 mei 2016, 05:00 UTC

 

Unfortunately something went wrong posting ours blog during the crossing from Bermuda to the Azores, so new try after arrival at the Azores …

After more than 6 weeks Bahamas we continued the journey to Bermuda, our last stop before heading back to Europe. As always we were excited to start a long trip, but all went well. We had seen that there would be days with no or hardly any wind en prepared ourselves to use the engine a lot. Eventually the wind wasn’t too bad, so we ‘only’ had 40 motor hours added to our log and May 16th we arrived at Bermuda one day ahead of schedule.

It’s impossible to arrive anonymously at this small isolated island in the North Atlantic. At far a distance we were already called on the VHF by Bermuda Radio, Bermuda’s traffic control, and on arrival directed to the customs dock where Customs and Immigration Services is located. Clearing in Bermuda was smooth with British efficiency. We had already announced our arrival via the Bermuda Customs website, so all paperwork was waiting for us only to be signed. Within 15 minutes we were cleared in and free to drop our anchor anywhere in the bay.

The rendezvous with the Wildeman and Mystic Shadow crew was really nice and the next day we also met the crew from Blue’s, La Luna, Geberto and Dalwhinnie, who were all preparing for the Azores and Europe. De anchorage of St. Georges Harbour is like a big camping with dozens of boats from all kind of nationalities sailing to Europe. It’s hard to find a spot at the dinghy dock and the local supermarket is almost sold out by all cruisers during the best departure days. The week we arrived the ARC, the Atlantic Rally for Cruisers with around 40 sailing boats joining the organized ‘race’ to the Azores, was also preparing for departure. So extra busy and crowded in the harbour.

We spent our first days at Bermuda with some necessary maintenance and repairs en walking around St. Georges. It’s a small cozy English town and gives you the feeling to be close to Europe. One day we took the bus to Hamilton, the capital of Bermuda. It’s funny to see almost all men – including business – with short pants, socks and tie. We loved the British atmosphere after all those years away from Europe.

Unfortunately we also had the traditional British weather, so during the week we got more than enough rain. After a few days we started to look forward for the right moment to take off for the big jump. Monday the 20th seemed to be our moment, however when we woke up it was raining cats and dogs. So we informed our family we were postponing for a day. Preparing our boat in this kind of weather is not really our favorite. However, around noon the sky suddenly cleared and the sun came through, good enough for us to decide to go anyway, giving us a few days of favorable winds.

Rapidly we spent the last few hours at Bermuda for grocery shopping and preparing the boat. We topped up our fuel and water tanks and visited Customs and Immigration to get permission to leave the island. At 16:15 we left the bay together with the Blue’s for 2 weeks of infinite water. Destination: Flores at the Azores, roughly 1672 nautical miles (over 3000 kilometers) direction north east.

At the moment we are already on our way for almost 7 days and half way. We’re having a great time. The first 2 days we made a lot of miles due to a strong breeze. The following days we had wind varying in direction and strength, so also our speed varied big time between 1 and 6 knots. Since yesterday we have a strong wind again and the forecast for the next week looks also promising with good wind to take us to the Azores, but you never know on the Atlantic Ocean.

Wednesday May 25th we celebrated Joris’ birthday with homemade apple pie and happy hour with sun-downers and snacks. Every day we see a huge fleet of Portuguese Man-O-War passing by, but Friday was our lucky day with a large group of dolphins who played around Cedo Nulli for half an hour followed by the biggest surprise when we saw 2 whales.

So as you can see: we hardly keep it going! We spend our days reading, checking the weather forecast, cooking, eating, sleeping, watching a movie, etc. and changing sails once in a while. We haven’t tried to catch a fish yet, because our fridge is still overloaded (chicken legs were only sold per 8).

This is it for the moment. To be continued …

Our position is: 35.28.102N 049.25.842W, course 85 degrees
May 30th, 2015 05:00 UTC