Archief voor juli 2016

Op de Azoren

[English translation below]

Brrrrrr

Brrrrrr

Bij het posten van ons laatste blog – alweer een tijdje geleden – hadden we nog een paar dagen te gaan tot de Azoren. Met de finish in zicht kregen we zoals verwacht het staartje van tropische depressie ‘Bonnie’ op ons dak. We besloten om toch te mikken op Flores, omdat we dan in ieder geval de wind en golven op de kont zouden hebben en niet van opzij. Voor ons een stuk comfortabeler en ook nog eens een stukje korter varen. We brachten de laatste drie dagen voornamelijk binnen door, want de regen stond meestal horizontaal in de kuip en de harde wind maakte het erg koud en onplezierig buiten. We vermaakten ons prima met lezen en films kijken en staken regelmatig ons hoofd door het luik om te kijken of het allemaal wel goed bleef gaan. Niet dat we veel zagen in die hoge golven en striemende regen, maar toch …

Flores

Flores

Dinsdag 7 juni doemde in alle vroegte het eiland Flores op uit de nevel. Het leek net een spookeiland uit een film en verdween regelmatig uit ons zicht. De wind was inmiddels weer afgenomen en dat maakte het aanleggen in dit piepkleine haventje een stuk gemakkelijker. Na de welverdiende champagne ploften we nog even in ons bed om bij te komen van 14 dagen lang ‘4 uur op, 4 uur af’. Daarna begon het gebruikelijke schoon schip maken, maar de was konden we gelukkig uitbesteden aan een jaren geleden op de Azoren gestrande zeiler die inmiddels zijn boot ingeleverd had voor een huis. De boot kwam relatief ongeschonden uit de strijd, op een van de giek losgebroken rodkicker (dat ding houdt de giek omhoog), een paar kleine lekkages en een kapotte windmeter na, die we gerepareerd dachten te hebben op Bermuda. Het voordeel was wel, dat we de laatste twee dagen niet goed konden zien hoe hard het eigenlijk echt waaide.

In de dagen erna liepen ook La Luna en Blue’s binnen. Marc van Begerto was er al even en gezamenlijk huurden we een taxibusje voor een rondrit over het eiland. Het zicht was door de hardnekkige mist absoluut prut, maar de dag was er niet minder gezellig door. We hebben van anderen gehoord dat het een heel mooi eiland is 😉

 

Na een weekje Flores werd het tijd voor een nieuwe locatie en gooiden we los om naar Horta, op het eiland Fajal te gaan. Maar één nacht varen met weinig wind dit keer, dus lekker relaxed. Horta is de plaats waar de meeste overstekers aankomen en samenscholen om hun overwinning op de oceaan te vieren in Café Peter Sport. Alle boten worden rijen dik opgestapeld aan de kademuur, om iedereen een plek in de herberg te kunnen geven. In een poging om aan te leggen vinden veel kleine aanvaringen plaats, wat een dagelijks theater op zichzelf is.

Je schildert er je naam en reisdetails op de kademuur, samen met iets creatiefs. Dit schijnt een voorspoedig vervolg van de reis te bevorderen. Dus natuurlijk werd ook Cedo Nulli vereeuwigd in verf. We huurden een motorscooter op de mooiste dag van ons verblijf op de Azoren en scheurden daarmee het hele eiland over. We hebben genoten van alle mooie uitzichten en de sfeer op Fajal.

Toen we de drukte aan de muur zat waren, zetten we koers naar São Jorge wel 20 hele mijlen ver (4 uurtjes varen). We werden allerhartelijkst ontvangen door havenmeester José Dias, die ons een ‘welcome to the most beautiful island of the Açores’ toeriep toen we de haven binnen voeren. De sfeer is er heel relaxed en het dorpje erg schattig. Samen met Denise en Etiënne van La Luna gingen we naar de stierenrennen in het boerengehucht Santa Amaro. De eerste dag vond dit festijn plaats in een gecreëerde ‘arena’ op het grasveldje achter het dorpshuis. Het hele dorp (200 man) was uitgelopen om het spektakel te bekijken.

De koeien en stieren waren in betere vorm dan de meeste aangeschoten mannen die over het veldje renden en hadden dan ook regelmatig één van de mannen pijnlijk te grazen. De volgende dag zouden er grotere stieren worden losgelaten in de straten (wel met een touw om de nek met zes man eraan), dus wij gingen weer kijken. Toen we in de taxi kwamen aanrijden werden we direct herkend door de locals aan de bar en als goede vrienden onthaald met bier, wijn en lokale snacks. Het was ondanks de regen beregezellig, al was de stier die wij zagen rennen een beetje suf en vielen er jammer genoeg geen gewonden dit keer.

Op 30 juni vertrokken we naar Terceira, ons laatste eiland op de Azoren. Bij vertrek miezerde het weer zoals we inmiddels gewend zijn van de Azoren. Gelukkig klaarde het snel op en konden we genieten van een heerlijke zeildag. En zo liggen we nu in de haven van Angra do Heroísmo, een schitterend stadje dat op de UNESCO werelderfgoedlijst staat. Weer heel anders dan de plaatsen waar we tot nu toe geweest zijn en leuk om te gaan ontdekken.

We blijven hier totdat zich een goed weervenster voordoet om de tocht naar huis te aanvaarden. Zoals het er nu uitziet zal dat ergens eind volgende week zijn. Nog maar 1560 mijl te gaan naar Scheveningen! We verwachten er een dag of 14 over te doen, al dan niet met een tussenstop onderweg in Frankrijk of Engeland. Dat bekijken we onderweg wel. Eerst nog even genieten :-)

Wordt vervolgd!

 

At the moment we posted our latest blog – already quite a while ago – we only had a few days to go to the Azores. As expected tropical depression ‘Bonnie’ hit us during the final miles of our crossing. We decided to approach the island ofFlores because of a downwind course with a more favourable wind and wave direction. More comfortable for us and also shorter distance to land. The last three days we mainly stayed inside as the rain and strong wind came right into the cockpit from behind. We spent our time reading a book and watching movies and once in a while we looked outside to check our situation. However we didn’t see that much due to the high waves and pelting rain, but anyway …

Tuesday June 7th early in the morning Flores suddenly appeared out of the mist. With the grey and foggy sky it just looked like a ghost island from a movie and it faded regularly untill we arrived. Finally the wind decreased a little which made mooring in the tiny harbour easier. After the well deserved bottle of champagne, we crashed into our bed for a short while to make up for 14 days of 4 hourly shifts. After our beauty sleep we cleaned out the ship and gave our laundry to a German sailor who stranded on the Azores years ago and had swapped his boat for a house. De boat survived this crossing in good condition, apart from the dismounted rodkicker (this keeps the boom up), some small leaks and the broken windspeed instrument which we thought to have fixed on Bermuda. The good thing was that we couldn’t see the actual windspeed in the last two days!

The following days La Luna and Blue’s also arrived on Flores. Marc from Begerto had been there for some time already and together we chartered a taxibus for a guided tour around the island. Unfortunately we couldn’t see much because of the foggy weather, but we had lots of fun anyway. Other people told us that Flores is a very beautiful island 😉

After a week it was time for us to move on and we set sail for Horta on the island of Fajal. This was only a one night trip with not much wind, so the trip over was very relaxed. Horta is the town where most of the ocean crossers arrive and where people gather to celebrate their victory of beating the ocean in Café Peter Sport. All yachts are packed together in multiple layers on the marina wall to offer shelter to everybody who arrives. The sight of this, and the many boats bumping into others trying to park theirs, is a daily spectacle.

It is customary to paint your name and the specs of your journey on the wall, together with ‘something creative’. This is supposed to promote a safe passage onwards. So of course, Cedo Nulli was immortalised in paint too. On the best day of our stay on Fajal we rented a scooter and toured around the island. We enjoyed the beautiful views and atmosphere very much.

Once we got tired of the busy life on the Hortan marina wall, we moved on to São Jorge at the enormous distance of 20 miles (a trip of 4 hours) from Fajal. We were welcomed very nicely by the harbourmaster José Dias, who shouted ‘welcome to the most beautiful island of the Açores’ upon arrival in the tiny marina. The atmosphere is very relaxed and the town lovely. Together with Denise and Etiënne from La Luna we went to the bullfights in the small farmer town of Santa Amaro. The first day of this event the event took place in a arena that was created on the field behind the community center. The whole village, about 200 persons, came out to watch the fight.

Fortunately the cows and bulls where in a much better physical state then the drunk guys who tried to outrun them on the field. The animals caused them a lot of bruises and injuries. The next day there would be bigger bulls running in the streets, with six men hanging on a rope to control them and others running in front of them. We decided to have a look again and were cheered at by the guys at the bar upon arrival. They fed us beer, wine and snacks and treated us like old friends. Despite of the rain we had a great time, although the bull we saw running was kind of lame and there were not many injured people to laugh about.

July 30th we decided it was time to go to Terceira, which is our final stopover in the Azores. When we left Velas marina it was still drizzling, as we have become used to on these islands. Fortunately the weather cleared quickly and we enjoyed a wonderful day of sailing. So now we are in marina Angra do Heroísmo, a beautiful little town that is on the UNESCO World Heritage list. Totally different from the places we’ve been so far and we look forward to explore it.

We will stay here until there is a favourable weather window to start the journey home. Looks like this will be some time end of next week. Only another 1560 nautical miles to Scheveningen! We expect it to take about 14 days and don’t know yet if we will make a stopover in France or the UK. We will decide that along the way. But first we plan enjoy our last week of freedom here in Angra.

To be continued!