Laatste etappe Scheveningen

[English translation below]

Het heeft even geduurd, maar eindelijk onze (voorlopig) laatste blog.

We hadden een hele gezellige tijd op Terceira en genoten samen met Etienne en Denise van La Luna per huurauto van het mooie eiland. Het stadje Angra do Heroísmo ademt een hele gezellige mediterrane sfeer en is totaal anders dan wat we tot nu toe gezien hebben op de Azoren. Zelfs het weer had er zin in en knapte op, zodat we lekker in het zonnetje van onze laatste weken op de Azoren konden genieten. Langzaam bereidden we ons (vooral mentaal) voor op het naderende eind van ons avontuur en maakten plannen voor de laatste oversteek en de aankomst in Nederland. We besloten donderdag 7 juli te vertrekken richting Frankrijk, een oversteek van een dag of tien. Volgens de voorspelling zou er niet veel wind zijn, maar dat werd voor de komende weken ook niet verwacht dus het had weinig zin om daarop te gaan wachten. Er werd wel lekker zonnig weer voorspeld, dus gelukkig veel betere omstandigheden dan het laatste deel van onze oversteek vanuit Bermuda naar de Azoren toe.

En toen verliep alles – geheel in Cedo Nulli-stijl – toch net weer iets anders dan gepland. Nicole voerde per Skype vanuit de kajuit een sollicitatiegesprek en werd vervolgens uitgenodigd om persoonlijk acte de presence te komen geven. Dus zeilden we in de nacht van 7e ineens weer naar het zuiden in plaats van naar het noorden. Op naar São Miguel, waar Nicole het vliegtuig naar Amsterdam pakte voor een bliksembezoek aan Nederland.

Joris bleef achter op de boot en vermaakte zich ondertussen prima met Ronald en Mireille, die vanuit Aruba op vakantie waren op de Azoren. Een paar dagen later was Nicole alweer thuis, met een baan op zak nu helemaal klaar om naar thuishaven Scheveningen te varen. We genoten eerst nog een paar dagen van ons ongeplande verblijf in Ponta Delgado, waar juli blijkbaar de feestmaand is. Naast het stierenrennen werden er Espiritu Santo-processies gehouden, waarbij iedere parochie een door een stier getrokken kar door de straten voerde en wijn en brood uitdeelde aan de toeschouwers. We aten nog een keer heel gezellig met Ronald en Mireille en pikten op weg naar huis nog een stukje van een openlucht concert mee. Op 18 juli werden we tenslotte uitgezwaaid door Ronald, Mireille, Coen en José van de Wildeman, klaar voor de voorlopig laatste etappe op de Atlantische Oceaan.

De tocht verliep heel relaxed, met toch redelijk goede zeildagen en mooi weer. We genoten van de sterrenhemel, de dolfijnen en vooral ook van de walvissen. We merkten aan de scheepvaart al dat we dichter bij het Europese continent kwamen. Voor de Bretonse kust werd het echt weer ouderwets oppassen voor alle tankers op de snelweg. Dat was wel weer even wennen na zo lange tijd. Na elf dagen op zee legden we op de 29e aan in de jachthaven van Cherbourg.

Na onze voorraden te hebben aangevuld en weer eens een paar nachten zonder onderbreking slapen vervolgden we onze weg richting Oostende. Vlak voor Boulogne kregen we bezoek van een fregat van de Franse Kustwacht en werden we aan een zorgvuldige inspectie onderworpen. Drie man aan boord en twee duikers onder de boot, op zoek naar drugs en verstekelingen. We moesten apart van elkaar ons reisverhaal doen en zelfs het blog werd gecheckt! Na ruim anderhalf uur stapten de mannen weer op en mochten we onze tocht richting België vervolgen met een Franse verklaring van goed gedrag op zak.

In de vroege ochtend van 2 augustus voeren we de haven van Oostende in. De jachthaven van de Royal North Sea Yacht Club, waar we altijd liggen, puilde letterlijk uit van de jachten die verwaaid lagen. We parkeerden Cedo Nulli daarom maar aan de wachtsteiger van de Mercatorsluis. In afwachting van de eerste schutting zijn we nog even ons bed ingedoken om wat gemiste slaapuren te compenseren. We zijn twee dagen in het altijd gezellige Oostende gebleven. Regen, regen en nog eens regen, maar zeer gezellig met Marc van de Begerto, die even een paar weken naar huis was gevlogen en zijn boot had achtergelaten in Ponta Delgado.

En toen werd het tijd om na ruim vier jaar de Nederlandse wateren weer binnen te varen. In de Admiraal de Ruyterhaven in Vlissingen werden we door Denise en Etienne van La Luna opgewacht met een fles champagne en een dag later knalde ook op de Barnstormer een kurk om onze terugkomst en het weerzien te vieren. Het was een supergezellige aankomst in Nederland!

De allerlaatste tocht startten we op zaterdag 6 augustus om zes uur in de ochtend. Met een heerlijk zonnetje en een prachtige zeilwind stoven we in rap tempo op de stroom mee richting Scheveningen. Onderweg knoopten we alle gastenvlaggetjes van de landen die we in de afgelopen jaren hebben bezocht in het want. Ook de Haagse vlag en de enorme vlag van Jachtclub Scheveningen wapperden trots in de wind. Het was een heel feestelijk gezicht. Bij het binnenvaren van het havenhoofd werden we opgewacht door havenmeester Fabian Buijs en zijn vader Joop, die onze intocht hebben vastgelegd op de gevoelige plaat. Op de kade stonden familie en vrienden te wachten en vloeide de champagne wederom rijkelijk. Home, sweet home!

We zijn blij om weer veilig thuis te zijn en onze familie en vrienden weer te zien. We missen het mooie weer, onze nieuwe vrienden en de relaxte sfeer in de Carieb heel erg en moeten nog wel even wennen aan Nederland. Toch is het gek om te merken hoe snel je weer naadloos in het gehaaste leven hier glipt en ook vrijwel direct in de regelstand schiet. We hebben alweer auto’s, fietsen, verzekeringen, bergruimte en van alles geregeld. We hebben nog een paar weken om het cruisersleven af te bouwen, voordat het serieuze Nederlandse werk-leven weer begint. We hebben er toch ook veel zin in!

Hier stopt dus voorlopig ons blog. We willen iedereen die ons gevolgd heeft bedanken voor de belangstelling, de bezoekjes onderweg en alle leuke reacties op onze reisverhalen. We hebben genoten van ons prachtige avontuur en vonden het leuk om jullie af en toe een inkijkje te kunnen geven. Nu moeten we eerst weer een flinke tijd sparen om de schatkist bij te vullen, maar ooit gaan we nog een keertje.

To be continued dus!

Liefs, crew Cedo Nulli

 

It has taken a while, but finally our last blog.

We had a great time on Terceira enjoying the beautiful island by rental car with Etienne and Denise from La Luna. We liked the nice mediterranean atmosphere in the small town of Angra do Heroísmo a lot and enjoyed spending time there. It’s totally different from the other towns we visited in the Azores. Even the weather improved, so we were able to spend our last weeks here in the sun. Slowly we prepared (mainly psychologically) for the upcoming end of our big adventure and made plans for the last ocean crossing and the arrival in Holland. We set our departure date towards France for July 7th and estimated the crossing to take approximately 10 days. There was not a lot of wind predicted for the next few weeks, so there was no use waiting much longer. We were to expect a warm, dry and sunny crossing, so much better than the last few days of our trip from Bermuda to the Azores.

And then, totally Cedo Nulli-style, things worked out differently again. Nicole had a Skype job interview and subsequently was invited to attend the second round personally. So instead of going north, we set sail going south to São Miguel. Nicole took a flight to Amsterdam, while Joris stayed at the boat and enjoyed the company of Ronald and Mireille from Aruba, who where on a vacation trip on the Azores. After a few days Nicole returned from Holland, knowing she got the job, and we were finally ready to sail home to Scheveningen.

We enjoyed the last days of our unintended stay in Ponta Delgado, where July is the month of religious celebrations in honor of the Holy Spirit. There were bull runs and Espiritu Santo-processions in which every parish had its own cart, pulled through the streets by two big bulls while parish members distributed bread and red wine amongst the spectators.

We had a very nice farewell diner with Ronald and Mireille and also briefly attended an open air concert on our way back to the boat. Finally July 18th we were waved goodbye from the quai by Ronald and Mireille and also by Coen and José of sailing yacht Wildeman. We were totally ready for the last leg of our trans Atlantic crossing!

The journey was very relaxed and with better sailing weather than we expected. We enjoyed the beautiful clear sky and stars at night, the visiting dolphins and especially the whales we saw. As we came closer to the continent, we noticed the increasing shipping traffic. When we approached the coast of Brittany, we needed to keep a sharp look out for big tankers all the time, just like old times. It took some time getting used to the busy traffic again, after four years in the Carribean. The 29th of July, we berthed in Cherbourg Marina after 11 great days at sea. The stopover was just long enough for some shopping and good nights of sleep, before we set sail for Oostende in Belgium.

A few miles off the Boulogne coast we were boarded for a thorough inspection by the French Coast Guard. There were 3 officers on board and 2 divers below the yacht in search for drugs and refugees. We were separately questioned about our journey and even this blog was checked out to verify our stories. After 90 minutes the officers were satisfied and we were granted permission to sail on.

August 2nd we arrived early in the morning at Oostende, only to find our favorite Royal North Sea Yacht Club overcrowded by yachts waiting for the weather to improve. We were not able to find a suitable spot for Cedo Nulli and finally parked her in the waiting area of the Mercator Locks. We quickly went to bed making up for some lost sleep, while waiting for the locks to open. We stayed in Oostende for two days in the pooring rain, but enjoyed our stay and the dinner with Marc from Begerto very much. Marc was there to visit his family and home town for a few weeks, leaving his boat at Ponta Delgado.

IMG_3837And then, after four years, the time had come for us to sail back into the Dutch territorial waters. We were welcomed with champagne in the Flushing Marina by Etienne and Denise from La Luna, who left the Azores two weeks before us. The next day the cork popped again, when the Barnstomer crew opened a bottle to celebrate our safe return and our reunion. What a great way to return to our home country!

We then started our very last trip at 6 a.m. Saturday the 6th. With the sun high in the sky and great winds to sail, we raced to Scheveningen on a favourable current. During the trip we decorated the boat with all the courtesy flags we collected from the countries we have visited in the last four years. We also hoisted the flag of The Hague and the ensign of our Yacht Club. Cedo Nulli looked very festive for her re-entrance in our home port. Upon arrival we were welcomed by the harbour master Fabian Buijs and his father Joop, who took pictures of it all. On the quay there were family and friends and again, the champaign bottle was opened. Home, sweet home!

We are happy to have made it home safely and to be reunited with family and friends. On the other side we miss the great weather, our new friends and the relaxed life in the Caribbean very much. We have to get used to the Dutch life again. It is strange to notice how quickly we blend into the fast life over here. Within a day we were organising things again, so we already have 2 cars, 2 bikes, insurances, storage space, and many other things. We still have a few weeks left to slowly end our cruising life and to prepare for the Dutch working routine. Nevertheless we are looking forward to it!

So this is where our blog ends, for now anyway. We want to thank everybody who followed our adventures. Thanks guys, for your interest, your visits and the great reactions on our travel blogs. We enjoyed every minute of our great adventure and it was nice to show you around in our lives once in a while. First things first: we now have to save up some money to make up for everything we spent on the way. But we will go again, sometime.

So, to be continued!

With love, crew Cedo Nulli

3 reacties op “Laatste etappe Scheveningen”

  • Clint Cook
    29 augustus 2016 om 00:26

    What an awesome trip, I sure hope to see you soon on the warm waters of Aruba. Clint

  • petra
    29 augustus 2016 om 09:37

    Fijn dat jullie weer veilig zijn aangekomen,begrijp wel dat jullie erg moeten afkicken van jullie onvergetelijke avontuur.
    Ik heb genoten van al jullie verhalen foto,s etc.
    Veel succes en sterkte weer met werken en leven in ons kleine landje.
    Liefs Petra

  • Riekie
    29 augustus 2016 om 16:37

    Joris en Nicole, bedankt voor jullie mooie reisverhalen.Succes met jullie leven, hier in dit kikkerlandje. Groetjes, Riekie