Na een beregezellig afscheid in @Sea afgelopen zaterdag, gooiden we zondagmorgen om 11 uur met een muffe kop los. Zoals gebruikelijk weer met de wind op de kop richting onze eerste bestemming: Bruinisse.

We zijn uit het water geweest en gaan morgen verder. De komende dagen trekken we richting Frankrijk.

Cedo Nulli viel eergisteren op de valreep nog bijna uit de kraan. We zagen ons vertrek alweer in duigen vallen, toen de hijsbanden van het voorschip weggleden. Niet goed voor je hart, maar gelukkig bleef het zaakje hangen achter de speedmeter en een fender. Ook weer overleefd..

Helaas hebben we toch weer gedoe met de motor en gaat onze eerste tocht noodgedwongen richting van Swaay in exotisch Bruinisse voor een check van de schroefas. Maar hoe dan ook: we gaan! En dan zijn we maar vast op weg

Afgelopen vrijdag heeft Nicole haar laatste werkdag gehad, Joris mag nog een paar dagen langer doorwerken.

Op 17 maart was het prachtige afscheidssymposium ‘Berend botje gaat uit varen’ in het Sophia Kinderziekenhuis, met fantastische praatjes over aangeboren anatomische afwijkingen en zelfs een live-operatie! ‘s middags hebben wij onder het motto ‘Vertrekken voor Dummies’ samen iets verteld over onze plannen en de aanloop naar ons vertrek. Geweldig georganiseerd door de meiden van OK Sophia en met inzet van vele lieve collega’s en dokters. We hebben met z’n allen genoten van het mooiste afscheid, dat ik waarschijnlijk ooit in mijn carrière zal krijgen! Als klap op de vuurpijl kregen we een genaker aangeboden, met het poppetje van het Sophia kinderziekenhuis erop. Wat een gaaf kado is dat! Dank aan iedereen die heeft bijgedragen en ook dank voor alle lieve woorden, kaarten en kadootjes.

Op 26 april mochten wij tijdens de allerlaatste clubavond van dit seizoen in Jachtclub Scheveningen de wijnproeverij van the Grapedistrict een beetje opluisteren met een verhaal over onze reis. Beregezellig was het, en nog wat extra kennis opgedaan via leden die het allemaal al een keertje hebben meegemaakt.

Ondertussen gaan de dagen snel en komt het vertrek heel dichtbij. Op naar het grote avontuur…SPANNEND!!!

In mei van dit jaar hebben we ons duikbrevet gehaald. We hadden de theorie en zwembadlessen al gevolgd in Den Haag en hadden weinig trek in de koude Nederlandse praktijkduiken. Vandaar dat we eind mei richting een klein duikresort in het Egyptische Marsa Alam vertrokken. Het duiken was een geweldige ervaring en we zijn zo enthousiast geworden, dat we in december opnieuw richting Egypte vertrekken. Je moet het toch bijhouden hè 

Daarna hebben we nog ruim een week lekker gezeild in Nederland en België. De zomervakantie hebben we doorgebracht op de Kanaaleilanden Guernsey en Alderney en aan de Franse kust. De boot deed het prima en dankzij onze nieuwe zeilen gingen we als een speer. Voor een Zweedse duwbak dan…

We wonen nog steeds op de boot en dat bevalt eigenlijk heel goed. De winter staat al bijna voor de deur, maar wij weten nu uit ervaring dat dit voor ons geen enkel probleem is. Inmiddels maken we heel voorzichtig weer nieuwe plannen.. Volgend jaar hebben we dus hopenlijk véél meer zeilnieuws te melden. Wordt zeker vervolgd!

Aan alles komt een eind, ook aan deze schitterende vakantie. We hebben in de laatste dagen steeds één oog op het weerbericht gehouden en besloten om via Thyboron huiswaarts te gaan. Na nog wat relaxte dagen in de ankerbaaien en Lillesand, gooiden we vrijdagochtend 6 augustus om 5:00 uur los voor een trip van 95 mijl. Ook nu weer schitterend zonnig weer, met genoeg wind uit een te bezeilen richting. Net na het donker bereikten we de jachthaven van Thyboron, die bomvol lag. Iedere centimeter was vakkundig volgestapeld met jachten. Het dorp zelf kon ons niet bekoren, maar het was een nuttige tussenstop.

Op zaterdag hebben we de de jaarlijkse “Fiske Tag” bezocht, blijkbaar de Deense variant op Vlaggetjesdag. Vanwege een klein weergat met gunstige wind gooiden we zondagochtend 8 augustus alweer los voor de 347 mijl richting Harlingen. In het begin helaas weer te weinig wind, maar gelukkig wel zon. Al motorzeilend was dit helemaal geen straf, zeker niet toen er dolfijnen op bezoek kwamen!

Onder de Nederlandse kust trok te wind aan en hebben we nog een flink stuk kunnen zeilen, tot aan het Stortemelk (bij Vlieland). Nog even overwogen we om de haven van Vlieland aan te lopen, maar de Brandaris meldde dat de haven gesloten was vanwege de drukte. Daarom toch maar volgens origineel plan door naar Harlingen, waar we op dinsdagmorgen om 6:30 uur aanmeerden. Hier uitgeslapen, gewassen, gestreken & ruim ingekocht bij AH, kaasboer & watersportwinkel.

Woensdag hebben we in Hindeloopen gegeten met Frank & Ria, die hun vakantie doorbrengen op het IJsselmeer. We hebben weer eens ouderwets bijgepraat. De volgende dag zijn wij doorgevaren naar Volendam en van daaruit via IJmuiden weer naar huis. Natuurlijk allemaal in de stralende zon. Ter hoogte van Katwijk kwam de Kustwacht nog aan boord voor een meer dan grondige inspectie. Natuurlijk werden er geen gekke dingen gevonden, braaf als wij zijn. De drank was natuurlijk allemaal op! Komende week maar weer eens een bezoek aan de Sligro brengen om bij te vullen.

En nu? Home, sweet home! Inmiddels is het hele schip weer schoon en opgeruimd en kijken we met veel plezier terug op een geweldige vakantie. We gaan zeker nog een keer die kant op. Maar eerst nog ‘even’ een paar maanden werken en dan ons andere plan ten uitvoer brengen!

Alles wat in de vaarwijzer van René Vleut staat, is waar: er zijn echt niet genoeg oh’s en ah’s te produceren om aan te geven hoe mooi het hier is!

Vanuit Skarvoy trokken wij deze week oostwaarts richting Korshavn. Hier kwam totaal onverwacht de Jan van Gent binnenlopen, het schip van de Zeezeilers van Marken, waarop onze vriend Gerben meezeilt. Na een gezellige borrel op de kade gingen wij de volgende dag door naar Mandal en zij richting de Shetland eilanden. Vervolgens ankerden we in Ny Hellesund deden we Hoellen aan, waar Gerben de stekker voor de navtex bij de plaatselijke supermarkt had achtergelaten. (Mandal bleek niet bezeild voor hun). Hier lagen we vervolgens twee dagen vast, met harde wind en zeer veel regen. We ondernamen diverse pogingen om zowel de navtex als de ssb-zender aan de praat te krijgen, maar helaas zonder veel resultaat. Gelukkig hebben we nog bijna een jaar om het werkend te krijgen!

Toen het weer opklaarde gingen wij door het prachtige eilandengebied Blindleia, op weg naar Lillesand & Skogeroya, waar we op dit moment voor anker liggen. Gisteren hebben we voor de eerste keer aangelegd op z’n Scandinavisch: met het hekanker uit en de neus aan een rots. Het ging gelukkig in één keer goed en was heel leuk om mee te maken.

Het is hier enorm goedkoop, want je hoeft bijna nergens liggeld te betalen. Uit eten lukt niet vaak, want er is echt niks te beleven in al die kleine

dorpjes. De rust is werkelijk oorverdovend! In Mandal kochten we daarom nieuwe speeltjes van al dat ‘bespaarde’ geld: een hengel en een spiegelreflexcamera om al het moois nog beter vast te leggen. Bekijk hier of dat ook gelukt is.. Er is tot nu toe nog geen vis gevangen met de nieuwe hengel.. Wel een ankerlijn en wat zeewier..

Komende week vertrekken we waarschijnlijk op donderdagavond richting Thyboron, aan de Deense westkust. Om van daaruit koers te zetten naar Texel.

 Met een enorm schuldgevoel over de achtergelaten drukte op het werk (Nicole) en een verse jet-lag (Joris) vertrokken we op maandag 19 juli aan het begin van de middag voor een vakantie van vier weken. Bestemming: Flekkefjord aan de Noorse zuidkust, 372 mijl van Scheveningen. De overtocht verliep zeer voorspoedig, al had het in de eerste dagen best wel wat meer mogen waaien. De motor bewees weer eens goede diensten.

De navtex deed het niet onderweg, waardoor we twee dagen geen weerberichten ontvingen. Inmiddels heeft Gerben een nieuw onderdeel voor de navtex ingevlogen, dat op ons ligt te wachten in Mandal (waarvoor dank!). Ook het heklicht wilde niet meewerken en moest onderweg van nieuwe bedrading worden voorzien.

Drie makrelen werden door Joris gearresteerd en na een kort proces tot de oven veroordeeld; een vierde makreel wist helaas te ontkomen.

Verder zijn er geen stoere zeemansverhalen te vermelden over deze tocht. Na 65 uur bereikten we de Noorse kust en kwam Lista in zicht. Het was een prachtige en relaxte oversteek met goed weer en mooie nachten.

Na Flekkefjord trokken we richting Rasvag en Farsund, om vervolgens op zondag achter ons anker te eindigen in een eenzame baai op Skarvoy. Het is hier werkelijk prachtig, de natuur doet pijn aan je ogen en we raken helemaal onthaast!

De komende week gaan we de zuid-oostkust verder verkennen en zullen we besluiten we via welke route we weer terug naar huis zullen zeilen. Voorlopig eerst maar even in de relax-stand! Bekijk hier de foto’s voor een impressie van onze vakantie.

Gelukkig kunnen wij heel erg goed weggooien, zodat aan het eind van de dag ons complete leven paste in 27 m3:

In de volgende dagen motorzeilden we snel verder langs de Normandische kust, steeds met wind en golven op de kop. Op weg naar de Kanaal Eilanden genoten we van Dieppe, Fécamp en Honfleur. Via Ouistreham bereikten we vervolgens Cherbourg, waar we van dichtbij getuige waren van de afvaart van de Queen Mary II. Dit is een van de grootste cruiseschepen ter wereld. Zeer indrukwekkend om vlak langs te varen!

Dankzij een paar verwaaidagen konden we genieten van het 14 Juillet-vuurwerk! Met het oog op de aanhoudende depressies besloten we om niet verder te gaan naar de Kanaal Eilanden, maar de oversteek te maken naar Engeland. Wat begon als een saaie motordag, eindigde als één van de mooiste zeildagen van deze vakantie. Met halve wind stoven we, intens genietend van the Needles, de Solent op. Bestemming: Lymington, aan het vaste land van de Engelse zuidkust. Hierna hebben we twee dagen doorgebracht in Cowes, op het eiland Wight: eerst een nacht in de Cowes Yacht Haven en daarna nog een dag aan een drijfsteiger op de Medina, voor de beroemde Foley Inn.

Op de terugweg zijn we via Brighton en Eastbourne naar Dover gezeild en van daar over naar Oostende. Door de aanhoudende harde ZW-winden konden we deze trajecten in recordtempo afleggen. Oostende- Scheveningen deden we in zo’n tien uur; niet slecht voor een Zweedse duwbak!

We hebben een geweldige vakantie gehad en gingen met veel tegenzin en vol plannen voor volgend jaar weer naar huis!

Het was weer een beregezellige week met Frank, Ria, Cor en John, waarin we via Oostende en Duinkerke na een windstille kanaaloversteek Dover bereikten. Eenmaal daar werd het weer slechter en lagen we enkele dagen verwaaid. We hebben ons echter prima vermaakt in Dover Castle en met de streekbus Canterbury en omgeving verkend.

Op de terugweg zijn we via Duinkerke en Oostende naar Breskens gevaren, waar we lekker hebben gegeten in de jachtclub met Lex en Mabel. Vervolgens scheidden onze wegen en zijn wij voldaan teruggevaren naar Scheveningen, terwijl Flock en Relex weer naar hun boxen in Stellendam zeilden.