Jamaica

[English translation below]

Na 2 1/2 jaar Aruba hebben we ons anker opgetrokken en de terugtocht naar Scheveningen gestart. Maandagochtend 11 januari voor de allerlaatste keer afscheid genomen op het strand bij Fisherman’s Huts. Op naar Oranjestad voor alle formaliteiten. Port Authority, Customs en Immigration gaven zoals verwacht zonder probleem toestemming om te vertrekken, dus rond 13:30 konden we koers zetten richting Jamaica.

De eerste stop, Port Morant op Jamaica, was volgens onze planning 4 dagen varen. Na de anderhalve dag gemiddeld ruim 7 knopen dachten we stiekem aan een hele snelle overtocht binnen 3 dagen. Helaas viel de wind langzaam weg en dus ook onze snelheid. Dit gaf echter wel volop gelegenheid om ons nieuw aangeschafte visgerei uit te proberen. Warempel konden we binnen een uurtje al een mooie tonijn binnenhalen. Genoeg te eten voor de rest van de tocht.

Weinig wind betekent voor ons ook weinig energie van de windgenerator. Om de accu’s op peil te houden moest dus af en toe de motor aan. Lichte verontwaardiging toen donderdagochtend de motor niet wilde starten. Twee keer kuchte hij nog, maar verder bleef het stil. Wat bleek, startaccu overleden. We dachten nog wel dat we zo’n beetje alles gecontroleerd, gerepareerd en/of vervangen hadden afgelopen maanden. Gelukkig konden we de startmotor overschakelen naar de service accu’s om alles aan de praat te houden. Maar het eerste klusje voor Jamaica stond alweer op de todo-lijst.

Vrijdagochtend in alle vroegte doemde eindelijk Jamaica op. Met de eerste ochtend zon konden we de ingang van de baai bij Port Morant binnenlopen. Maar goed ook, want de laatste paar mijl moesten we slalommen tussen de visnetten door, die in het donker absoluut onzichtbaar zijn. Precies om 07:00 uur lieten we ons anker vallen naast het station van de Coast Guard en kon het inklaar festijn beginnen. Maar natuurlijk eerst een traditioneel glas champagne op de aankomst in een nieuw (ei)land.

Rond 09:00 begon de werkdag en kwam een mevrouw van de Health & Sanitation Department aan boord om te controleren of we wel gezond zijn en geen enge beestjes of verlopen levensmiddelen aan boord hebben. Na een uitgebreide vragenlijst en grondige controle van ongeveer 2 kastjes was deze horde genomen en konden haar handschoentjes weer uit. Vervolgens hebben we de vertegenwoordigers van de Marine Police, Customs en Immigration op bezoek gehad, alles onder de strikte regie van de Coast Guard. Al met al, 11 uitermate vriendelijke mannen/vrouwen, 18 formulieren en 6 uur verder mochten we de Jamaicaanse gastenvlag hijsen en waren we officieel welkom.

 

After 2 1/2 years in Aruba we pulled up our anchor and started our journey back to Scheveningen. Monday morning January 11th we said goodbye for the very last time at Fisherman’s Huts. Up to Oranjestad for all formalities. Port Authority, Customs and Immigration gave as expected without any problems a permission to leave, so around 13:30 we set sail in the direction of Jamaica.

First stop Port Morant at Jamaica was according to our planning 4 days sailing. After a day and a half with an average speed of 7 knots we thought for a while about a very fast arrival within 3 days. Unfortunately the wind disappeared and so did our speed. This gave us however the opportunity to test our new fishing gear. And yes indeed, within an hour we caught a very nice tuna. Enough to eat for the rest of our journey.

Less wind also means less energy from our windgenerator. To keep our batteries topped up we needed to run the engine once in a while. We were a little bit disappointed when on Thursday morning the engine didn’t want to start. Twice it coughed slightly, but nothing happened. It seemed the start battery had died. And we thought that we checked, fixed and/or replaced evertything the last few months. Luckily enough we could easily switch the start engine to our service batteries to keep everything alive. But the first job for Jamaica on our todo-list was a fact.

Friday early morning Jamaica appeared on the horizon. With the first morning sun we could sail into the bay at Port Morant. Some morning sun was necessary, because the last few miles we had to slalom between all the fishnets which are absolutely invisible at night. At exactly 07:00 we dropped our anchor just beside the Jamaican Coast Guard station and the clearance party could begin. But of course first a traditional glass of champagne to celebrate our arrival at a new (is)land.

Around 09:00 the business day began and a lady from the Health & Sanitation Department came aboard to investigate our health and check whether we had any strange bugs or expired food on board. After an extensive questionnaire and a thorough check of around 2 cabinets we passed this stage and she could stow away her gloves. Next, members of the Marine Police, Customs and Immigration visited us, all managed and controlled by the Coast Guard. All together, 11 utmost friendly men/women, 18 forms and 6 hours later we were allowed to hoist the Jamaican courtesy flag and were officially welcomed.

On the road again

Lieve allemaal,

onze laatste dag op Aruba is aangebroken! De afgelopen weken hebben we hard gewerkt om Cedo Nulli weer vertrekklaar te maken, wat nog niet meeviel na 2,5 jaar nauwelijks varen, de zon en de zoute lucht. Gelukkig nadert de to do-lijst nu zijn einde en zijn wij er ook fysiek en mentaal klaar voor.

Op maandag 11 januari 2016 halen we ons anker op en vertrekken we richting Port Morant in Jamaica, waar we aanstaande vrijdag in de loop van de dag verwachten aan te komen. De weersvoorspelling ziet er rustig uit, dus het zijn optimale omstandigheden voor ons om weer te wennen aan het cruisersleven!

Via deze blog houden we jullie weer op de hoogte van onze belevenissen onderweg.

Lieve groeten en tot snel!

Joris & Nicole

 

Schoon schip!

NicoleHRInterimGek hoe snel de dingen wennen: zo vaar je met je haren in de wind langs de Caribische eilanden, om vervolgens in no time weer op te gaan in het werkende leven. Terwijl de meeste boten waarmee we het afgelopen jaar zijn opgetrokken alweer in de Europese wateren zijn aangekomen, hebben wij onze boeg naar het zuiden gekeerd. Onze sabbatical zit er voorlopig op, het is tijd om weer aan de slag te gaan. We verblijven inmiddels alweer anderhalve maand op ‘one happy island’ en beginnen ons er al aardig thuis te voelen. De hoogste tijd dus, voor een (voorlopig) laatste update van onze fantastische reis.

DSC_5217Na een paar mooie en gezellige weken op de Spanish Virgin Islands en Puerto Rico, namen we op 17 mei afscheid van de Mero-bemanning. Zij vertrokken in alle vroegte richting Bermuda en wij zetten koers richting Bonaire. Eindelijk weer eens een meerdaagse tocht, waar we allebei heel veel zin in hadden. De wind was stevig, maar uit een prima hoek, waardoor we heerlijk comfortabel en lekker snel op ons doel afstevenden. In de vroege nacht van 20 mei kwamen we aan op Bonaire en wisten we zowaar een mooring op te pakken in het pikkedonker. Na de traditionele fles champagne soldaat gemaakt te hebben, lieten we de boel de boel en doken we lekker ons het bed in.

DSC_5439Toen we ’s ochtends de boot op stonden te ruimen, zag Joris ineens dat er twee mensen stonden te zwaaien op de kade. Het waren Jan en Margreth Kloos, de ouders van Lorraine. Zij hadden op Marine Traffic gezien dat we waren aangekomen op Bonaire en kwamen ons warm welkom heten! In de dagen die volgden hebben we genoten van hun gastvrijheid. We werden direct uitgenodigd om te komen eten, mochten de nitroxtanks van hun duikschool Yellow Submarine lenen en kregen zelfs hun auto mee, waarmee we het eiland over gecrosst hebben. We hebben een paar dagen heerlijk genoten van al dat moois, boven en onder water.

DSC_5448Daarna vertrokken we naar Curaçao, waar ons wederom een gezellig weerzien wachtte. Nog niet ingeklaard bij de douane, of de telefoon ging al. Zaalvoetbalteamgenoot André wilde weten of we zin hadden om mee te gaan duiken. Natuurlijk hadden we dat, duh! Dus na het vervullen van alle formaliteiten en een snelle lunch gingen we te water met André en vriend Jasper bij ‘Tugboat’. Dit herhaalde zich nog een keer, afgewisseld met een geheel verzorgde tour over Curaçao door taxichauffeur/ gids/ gezelschapsdame Petra. Na een paar dagen was het ook hier mooi geweest en maakten we ons klaar voor onze voorlopig laatste etappe: op naar Aruba. Petra wilde graag meezeilen en ook Jasper monsterde aan als matroos. André moest toevallig op Aruba zijn voor zijn werk en zette de achtervolging in per vliegtuig.

NicoleKiespijnNicole had de laatste dag op Curaçao wat last van een kies en ging voor vertrek voor de zekerheid nog even naar de tandarts. Deze oordeelde dat een antibiotica-marinade en wat pijnstillers wel zouden helpen, maar voorspelde dat het eerst nog wel wat erger zou worden. Nou dat klopte, want bij de wisseling van de wacht ’s nachts werd Nicole wakker met een enorme hamsterwang. Met dank aan de farmacie, bemiddeling van Alex en vooral aan de kundige handen van Hugo van Trikt, de lokale tandarts annex kaakchirurg is dat inmiddels ook weer opgelost. Bon bini na Aruba!

DSC_5545Dus nu zijn we wannabe ‘locals’, ‘Macambas’ en proberen wegwijs te worden op het eiland. Het is ff wennen aan de mensen hier en de cultuur van het eiland. Onze ligplaats is goed en we vermaken ons prima! Joris is heel druk geweest met het regelen van onze zaken, het opknappen en poetsen van de boot. Een van zijn eerste akties was het inbouwen van airco. Echt onmisbaar nu we langer in de haven verblijven. Hij gaat nu ook op zoek naar een nieuwe professionele uitdaging.

 

JorisHuiswerk

Ondertussen ook nog gezellig geborreld en gegeten met medezeilers. Een aantal heel gezellige dagen met Jan en Annelies van de Anna Sophia, die hun boot in goed beheer voor een paar maanden op Aruba gestald hebben – we houden een oogje in het zeil :). En de Amzer Zo crew – op doorreis van Venezuela, richting Colombia en verder – kwamen we onverwachts weer tegen voor het eerst sinds de Canarische eilanden – it’s a small world …

NicoleKiteWe volgen lessen Papiamento en kitesurfen. Joris is inmiddels vrijgelaten en surft als een pro heen … weer is nog een ontwikkelpuntje :-). Nicole bakt er voorlopig nog helemaal niks van en is blij als ze een keer per les 2 seconden op de plank blijft staan. Maar ook dat komt vast allemaal goed het komend jaar! We zijn blij met de geboden kans om hier een tijd te mogen wonen en werken. We kijken terug op een fantastisch jaar, waarin we ondanks alle zorgen over het thuisfront meer dan genoten hebben en alles konden doen wat we ons hadden voorgenomen. We kijken uit naar het nieuwe jaar, vol mooie nieuwe ervaringen en avonturen. We zullen jullie zo nu en dan op de hoogte houden van wat we allemaal meemaken.

Bedankt voor het meebeleven van onze reis en van harte welkom, hier op Aruba!

Oh ja, foto’s vind je hier.

Liefs, crew Cedo Nulli

 

April 2013, nieuwe ontwikkelingen

Soms heb je van die voornemens, die brengen je de hele wereld rond! (Loesje)

m_DSC_4846Eind maart lieten wij Cedo Nulli voor anker en vastgeknoopt aan Mero achter in de Simpson Bay Lagune op Sint Maarten. We hadden een vlucht geboekt naar Nederland, om in de buurt te zijn als Nicoles vader weer onder het mes zou gaan en ook om nog wat zaken in Nederland te regelen. Het liep anders dan gehoopt en we hebben 8 spannende dagen op de Intensive Care doorgebracht, omdat er ook dit keer ernstige complicaties optraden na de operatie. Gelukkig zat het engeltje nog steeds stevig op zijn schouder, want inmiddels is Wim weer thuis en knapt hij langzaam weer op.

m_DSC_4898Met een iets geruster hart vlogen we weer terug naar ‘huis’ en vertrokken we een paar dagen later richting Saba Rock, Virgen Gorda op de Britse Maagdeneilanden (BVI). We werden luidkeels begroet door de crews van Mero, Dix Bay en Ostrea en dronken een paar ‘Painkillers’ om het weerzien te vieren. We waren getuige van de ontluikende liefde tussen Mare (7) van de Ostrea en Mats (8) van de Mero, heel erg schattig!

m_IMG_2509Na een paar dagen gezelligheid trokken we verder naar The Baths, een van de mooiste plekken die we ooit hebben gezien. Een prachtig natuurgebied met grote rotsen, die opgestapeld liggen en zo grotten vormen. Je mag er officieel niet overnachten en maximaal 90 minuten aan een mooringboei liggen. Vermakelijk om te zien hoe de huurboten een race hielden om een vrijgekomen boei te veroveren. Het had wel iets weg van de Doldwaze Dagen van de Bijenkorf.

Natuurlijk weer burgerlijk ongehoorzaam hebben wij er samen met Mero drie nachten achter ons eigen anker gelegen. ’s Middags rond borreltijd was het hele gebied weer leeg en genoten we van borrels en barbecues. Ostrea is met het oog op de aantrekkende wind na een nacht al richting Sint Maarten vertrokken, van waar zij de terugtocht naar NL zullen gaan aanvaarden.

m_DSC_4903Wij gingen met een flinke bak wind in de rug op ons gemak verder naar Marina Cay en Fat Hog’s Bay op Tortola. Vanuit Soper’s Hole namen we het veerpontje naar de Amerikaanse kant van de Virgin Islands. Dit is een beproefde methode voor zeilers om het benodigde visum in de wacht te slepen. Het ging allemaal verrassend soepel en een kwartiertje later konden we St. John’s al gaan verkennen. Een bezoek aan de speeltuin, het uitkijkpunt Lind Point boven op de heuvel en het Marine Park Center maakten onze ochtend compleet.

m_DSC_4928Op weg naar het restaurant voor de lunch troffen we de crew van de Barnstormer met roodaangelopen hoofden aan. Deze bikkels hadden er net een (iets) zwaardere wandeling op zitten en schoven gezellig bij aan tafel. Het was als altijd weer leuk om even bij te praten. Met stempel in ons paspoort en volle pens (Amerikaanse porties) namen we aan het einde van de middag het pontje terug naar Soper’s Hole. We mogen nu officieel US grondgebied binnenzeilen.

De afgelopen dagen hebben we op verschillende plaatsen bij Jost van Dyke geankerd. Dit eiland is vernoemd naar een Nederlandse piraat, dus daar moeten we natuurlijk wel geweest zijn! Het stikt hier van de kleine bounty-eilandjes, waar je heerlijk kunt snorkelen en ankeren. Morgen klaren we uit en gaan we richting de USVI en Puerto Rico.

m_DSC_4936Vreemd om te zien, hoe iedereen ineens bezig is met de planning van de komende maanden. Na bijna een jaar genieten wordt het tijd om de route naar Nederland uit te stippelen en de nog resterende tijd aan deze kant van de oceaan in te vullen met mooie plekjes die nog bezocht kunnen worden. In juni begint het orkaanseizoen en moet je hier echt weg zijn, als je je boot heel wilt houden.

Voor ons is het allemaal wat anders gelopen dan gepland: wij gaan voorlopig niet terug naar Nederland! We hebben het ontzettend naar ons zin in het Caribisch gebied en ineens was daar een onverwachte kans om ons verblijf te verlengen. Nicole heeft een hele leuke baan gevonden in het ziekenhuis van Aruba en Joris gaat daar vast ook snel in slagen. Er wordt hard gewerkt aan de afhandeling van alle formaliteiten en wij genieten nog met volle teugen van de laatste weken van onze gedroomde reis.

Echter in plaats van naar het Oosten draaien wij half mei onze boeg dus naar het Zuiden. Aruba here we come!

wordt vervolgd :-)  en de foto’s vind je natuurlijk weer hier.

Chillen op St. Barths en Saba

m_IMG_4243Als rechtgeaarde Quote-lezers (not) bezochten we het mondaine St. Barths. Hier vieren naar verluidt de rijken der aarde hun vakantie en dat moesten wij natuurlijk met eigen ogen gaan zien! We hadden verwacht een hele batterij megajachten aan te treffen in de haven, maar dat viel nogal tegen. Op Antigua was dat allemaal echt stukken imposanter! De ligging rond St. Barths vonden we wel mooi, vooral aan de mooring bij Ile Fourchue.

m_DSC_4779De hoofdstad Gustavia is leuk om een keer gezien te hebben. Alle grote designers hebben er een winkel en bij Gucci kun je zelfs een leren hangmat kopen! Alleen paste dit helaas net niet binnen ons budget. De mini cabrio is de standaard huurauto en verder is deze voormalig Zweedse kolonie qua restaurants en cafes op en top Franse charme.

We waren zo ‘stom’ om onze Haagse vlag te hijsen, waardoor we ineens opgeschrikt werden door een bezoekje van de Mero’s, die ons al van verre hadden zien liggen :-). We spraken af elkaar een paar dagen later te treffen in Marigot, waar zij op onze boot zouden passen tijdens ons bezoek aan Nederland.

Vervolgens hebben we twee dagen met Team Ile du Nord doorgebracht in Gustavia en Anse Colombier. Voor de gelegenheid sjiek gekleed en met hoedje op gingen we op zoek naar de jetset in Gustavia, maar die moet blijkbaar op zondag de hele dag binnen blijven. Compleet uitgestorven was het; zelfs alle winkels en restaurants waren dicht dus dat viel tegen. Maar gezellig was het toch wel!

m_DSC_4834Ile du Nord ging daarna door naar St. Eustatius en wij wilden nu eindelijk eens op eigen kracht bij Saba aan land. Zeven jaar geleden hebben we met Bart ook al eens een poging ondernomen op een gehuurde boot. De golven waren toen zo hoog, dat we in de bijboot niet naar de kant konden en binnen een paar seconden kletsnat waren van het opspattende water. Na een nacht aan een mooring in Ladder Bay zijn we toen onverrichter zake teruggezeild naar St. Maarten…tijd voor revanche dus!

m_PICT0055Net als in 2006 was het behoorlijk hobbelig voor de deur bij Fort Bay, dus we gingen voor een rustige nacht eerst aan een mooring liggen bij Ladder Bay. De volgende dag zijn we verkast naar de baai met hobbelgolven en scheurden we met onze dinghy naar de kant. Missie geslaagd! We hebben twee mooie duiken gemaakt met Saba Divers, waarbij we een black tip haai gezien hebben en heel veel barracuda’s en schildpadden. Het koraal was er prachtig, vooral bij Diamond Rock. Qua duiklokaties beslist hoog in onze top 10!

m_2013-03-23 23Team Ile du Nord kondigde via de marifoon aan dat zij op weg naar de BVI toch nog even langs kwamen hoppen, dus razendsnel nog even een bananabread gebakken en in een waterdichte doos overgezwommen naar hun boot voor bij de afscheidskoffie. Daarna gingen we richting Marigot, St. Maarten, om de boot naar haar logeeradres te brengen.

De foto’s staan hier!

Antigua tot Sint Maarten

Hallo allemaal,

DSC_4376er is alweer ruim een maand verstreken sinds ons laatste blog. Alles gaat nog steeds prima hier aan boord. Zoals gepland, vertrokken we begin februari naar English Harbour op Antigua. Het was op en top Engelse charme in Nelson’s Dockyard. We hebben voor de hoofdprijs onze was laten doen, maar die werd dan voor de verandering wel een keer echt schoon afgeleverd. Natuurlijk zijn we ook even gaan kijken naar alle megajachten in Falmouth Harbour. Maar het meest hebben we genoten van Green Island, dat op een alternatieve versie van Tobago Cays lijkt. We hebben hier heerlijke dagen doorgebracht, waarna we via Jolly Harbour koers zetten richting St. Kitts & Nevis. Op ons hebben deze eilanden geen verpletterende indruk gemaakt, maar medevertrekkers hebben het er fantastisch gehad. Misschien hadden we de eilanden beter moeten verkennen, maar daar is het niet van gekomen.     

DSC_4444PICT0044Wij hadden teveel zin om weer eens in Nederland te verblijven 😉 dus we vertrokken al snel naar St. Eustatius. We lagen behoorlijk te rollen achter de mooring in Oranjestad, maar het was ondanks het gebrek aan kroketten en bitterballen meer dan de moeite waard! Samen met Bas van Mare Liberum hebben we twee duiken gemaakt, eerst op een rif in Princess Corner, waar we voor het eerst in onze korte duikcarrière een haai(tje) zagen en de volgende dag op het wrak van de kabellegger Charles Brown.

Weer een paar fantastische ervaringen rijker, vertrokken we op 26 februari richting ‘cruisebootcity’ Philipsburg, St. Maarten. Op een goede dag liggen daar wel zes cruiseboten tegelijk afgemeerd. Het stadje is dan afgeladen vol met vakantiegangers, die van de boten richting de taxfree winkels worden gedreven. Om 17 uur vertrekken alle boten weer en is alles in het dorp gesloten. Best vermakelijk om een keer gezien te hebben.

DSC_4745DSC_4470 Joris z’n ouders kwamen op 1 maart aan en hadden een appartement gehuurd in Simpson Bay, dus wij gingen daar alvast op tijd ankeren en een huurauto regelen. Toevallig werd de Heineken Regatta gehouden tijdens ons verblijf op St. Maarten en konden we ons twee keer in het feestgedruis storten. Op weg naar het openingsfeest werden we aangehouden door de kustwacht wegens varen zonder licht op de bijboot, zoiets als fietsen zonder licht in Nederland. Tot onze stomme verbazing kregen we niet eens een waarschuwing, maar moesten we direct volgen voor het opmaken van een proces verbaal. Weg feestelijke stemming… waar een klein land groot in kan zijn! Speciaal voor het eindfeest hadden ze The Commodores gereanimeerd en de bejaarden in hun jaren ’70-kostuums weer op het podium gehesen. Ze bouwden een swingend feest en we hadden eerlijk gezegd heel veel geluk dat we op de terugweg geen bekeuring hebben gekregen wegens varen onder invloed :)

DSC_4568DSC_4626aIn een week tijd hebben we ongeveer vier keer het hele eiland over gecrossed en alle bezienswaardigheden bekeken. We beklommen Pic Paradis, bezochten vele stadjes, gehuchten en baaien. We namen de veerboot naar Saba en kregen een rondleiding op de vlinderboerderij bij Gallion Bay.

 

DSC04212We hebben veel en heerlijk gegeten en genoten iedere ochtend van ons gezamenlijke ontbijt op de veranda van het appartement van Frans en Ton. Veel te snel was de week weer voorbij en vertrokken Frans en Ton weer huiswaarts.

Wij hebben ons anker opgehaald en zijn vertrokken naar St. Barts, waar we nu voor anker liggen. Het onderwaterschip heeft een grondige schrobbeurt gekregen en de was ligt weer schoon in de kast. Nuttig bezig geweest dus.

De komende week gaan wij proberen ons hier te vermaken, waarna we van plan zijn om richting de Britse Maagdeneilanden te gaan.

Tot zover onze update. De foto’s zijn weer hier te vinden.

Hartelijke groeten van ons!

Druk, druk, druk!

Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt! Vanwege bezoek en wifi-gebrek pas nu een update, maar wel een lange :)

m_DSC_3998Na twee heerlijke dagen op Tobago Cays, snorkelen met schildpadden en vergeefse pogingen om de duikschool te bereiken, vertrokken we op 15 januari vroeg in de ochtend naar Saltwhistle Bay, op het eilandje Mayreau. Toen we aankwamen vertrok er net een boot van de voorste mooringboei en zo kwam het, dat ons ontbijt ineens plaatsvond in het decor van een gephotoshopte ansichtkaart: prachtig!

Later op de dag was het zó druk, dat het achter ons meer weg had van fileparkeren op een drukke camping, dus keken we maar zo min mogelijk achterom. Samen met de crew van Mare Liberum en team Ile du Nord hebben we ’s avonds heerlijk gebbqd op het strandje. Bij de locale vissers hadden we een kreeft en een paar red snappers gescoord, die er prima ingingen met alle meegebrachte salades :).

m_PICT0008Vanwege onze afspraak met Bart en Lieke zetten wij er flink de sokken in (voor Caribische begrippen dan) en gooiden los voor Bequia. De eerste nacht hebben we doorgebracht in een verlaten Friendship Bay en daarna zijn we doorgegaan naar port Elisabeth. We hebben hier voor het eerst weer gedoken sinds Tobago, met een gids van de plaatselijke duikschool. Het wrak en het rif bij Devil’s table vonden we zó leuk, dat we de volgende ochtend nog een keer met onze eigen bootje terug zijn gegaan en zelfstandig hebben gedoken. ’s Middags hebben we op ons gemak de boot klaargemaakt en zijn we richting Martinique vertrokken.

m_DSC_4059

 

Na een zeer relaxed nachtje zeilen kwamen we in de ochtend van de 21e aan in marina Le Marin. Het was een heel gezellig weerzien met Bart en Lieke, dat gevierd werd met een biertje en lunch op het terras. De volgende dag ontvluchtten we snel de drukke jachthaven en gingen op weg naar Grande Anse en daarna door naar Saint Pierre. Martinique kon ons niet bijzonder bekoren, maar misschien hebben we te weinig moeite gedaan om het grondig te verkennen. De tocht naar Dominica verliep prima, gelukkig ook voor onze opstappers, die geen last hebben gehad van zeeziekte.

m_DSC_4088We pikten een mooring op bij Roseau en vroegen ons af in welke achterbuurt we nu weer terecht waren gekomen. Vanaf het water zag het er allemaal vreselijk vervallen en armoedig uit, maar eenmaal aan land bleek niets minder waar. Roseau is echt een ontzettend leuk stadje en Dominica prachtig!

m_DSC_4175Octavius alias ‘Sea Cat’ heeft ons vele mooie plekjes op het eiland laten zien, waaronder koudwater en heetwaterbronnen, het tropisch regenwoud en champagne reef, waar je kunt snorkelen tussen de opstijgende bubbels. Regelmatig sprong hij uit de auto en klom in een boom om iets te plukken of ons te vertellen over de lokale flora en fauna. Een ontzettend goede gids met humor! De tocht eindigde op ons eigen verzoek bij een lokale eettent, waar we de specialiteit van het huis voorgezet kregen: ‘Blaf’. Lieke had de tegenwoordigheid van geest om de kok duidelijk te maken dat we twee borden gingen delen, want het zag er echt vreselijk uit! Uit goed fatsoen namen we een paar happen, waarna we ons snel uit de voeten maakten :). Niet helemaal onze smaak.

Na Roseau zijn we naar Prince Rupert Bay gevaren, om de Indian River te bekijken en om uit te klaren voor Guadeloupe & Les Îles de Saintes. Het riviertochtje was mooi en ook erg grappig, omdat onze gids bij vertrek al in kennelijke staat was en halverwege in de bushbar luid zingend en dansend los ging met een paar joints en een stevige dosis rumpunch (wij ook aan de drank natuurlijk). Het terugroeien ging hem wonderbaarlijk soepel af, blijkbaar op de automatische piloot. ’s Avonds was het hele eiland uitgelopen voor de carnavalsoptocht en konden we na de hete kip bij Big Papa geen watertaxi meer krijgen, omdat alle taximannen ook aan het feesten waren. Gelukkig wilde een medezeiler ons wel even met zijn bijboot terugbrengen naar huis, anders hadden we moeten zwemmen.

Op 28 januari vertrokken we naar de Îles des Saintes, een Frans paradijs in de Carieb. We lagen heerlijk bij het stadje Bourg des Saintes aan een mooring en werden door de havenmeester ’s ochtends verwend met verse baguettes en croissants aan de boot. Op culinair gebied was deze plaats sowieso een hoogtepuntje, met het heerlijke diner in Au Bon Vivre waarop we door Bart en Lieke werden getrakteerd.

m_PICT0024Achteraf bleek dit een omkoop-actie te zijn, want Bart en Lieke hadden het zo naar hun zin dat ze nog best wel iets langer aan boord wilden blijven, in plaats van verder te reizen. De hele week gezelligheid en geen onvertogen woord, dus reden genoeg voor ons vieren om nog even op deze manier door te dobberen! Pain du Sucre, toch zeker een kwartier varen was onze volgende stop. We wilden hier duiken en lekker genieten van het mooie baaitje. We werden verrast door Flipper en zijn maatje, die urenlang tussen de boten bleven zwemmen en het gezellig leken te vinden dat er mensen met hen meezwommen. Ook wij zijn er natuurlijk ingesprongen, een ervaring om nooit te vergeten!

m_fotoHierna zetten we met een grote grijns op het gezicht koers naar Pigeon Island, Guadeloupe, waar het onderwater natuurpark Jacques Cousteau is, een geweldige duikspot. Na een laatste gezellig diner namen we hier op 3 februari afscheid van Bart en Lieke. Zij vertrokken per vliegtuig naar Sint Maarten voor nog een weekje vakantie samen. Wij hebben nog een fantastische duik gemaakt en zijn de 5e richting Deshaies gevaren om uit te klaren en vervolgens richting Antigua en Barbuda te vertrekken.

Zoals jullie zien, vermaken wij nog steeds ons prima! Dit mag nog wel een tijdje zo doorgaan! De foto’s zijn weer hier te vinden.

Groeten en tot gauw!

Cedo Nulli in de Carieb

Hallo allemaal,

IMG_3369hier komt even een flinke lap tekst, want we zijn alweer ruim drie weken in de Carieb en hebben onze blogplicht weer behoorlijk verzaakt!

Met een heel gezellig internationaal feest in het ‘restaurant’ van Corsa luidden we het nieuwe jaar in. We werden behoorlijk vreemd aangekeken door de locale bevolking, toen we om 24 uur het verlopen noodvuurwerk begonnen af te steken. Blijkbaar viert men hier op 1 januari het nieuwe jaar, maar daar kwamen we de volgende dag pas achter.

m_DSC_3809 - kopie

In de baai van Charlotteville kwamen we tot onze verbazing nog mede clubgenoten uit Scheveningen tegen, David en Chrissy van de Shady Lady, in 1984 vertrokken en nog steeds onderweg.

Na een paar dagen bijkomen van het feest, vertrokken we op 3 januari aan het einde van de dag richting Grenada, een tocht van ruim 80 mijl. Heerlijke wind en een heldere sterrenhemel waren ons deel, soms even kortstondig afgewisseld door een lokale hoosbui (goed voor de plantjes).

In de ochtend van 4 januari dropten we ons anker in Prickly Bay, alwaar het inchecken bij douane en immigratie verrassend soepel verliep. De volgende dag zijn we in het gezelschap van de Mare Liberum en Ile du Nord een baaitje opgeschoven, toch al gauw 10 minuten varen. De voorraden werden weer aangevuld en we hebben voor de zekerheid bij Budget Marine nog 20 meter extra ankerketting en wat andere spullen voor de boot gekocht.

m_DSC_3921Daarna zijn we verder gegaan naar St. George, waar we zo ongeveer op het strand voor anker lagen. Samen met de bemanningen van Mare Liberum en Ile du Nord hebben we een tour over het eiland gemaakt. Als haringen in een ton zaten we met 6 volwassenen en 5 kinderen in een minibusje en scheurden we als ware Japanse toeristen langs een waterval, apen, een cacaoplantage en een rumdestilleerderij. Ook kregen we een demonstratie van alle specerijen, die op het eiland worden verbouwd. Veel plaatsen waren erg commercieel en toeristisch. Af en toe kregen we de chauffeur echter van de gebaande paden en mochten we even loslopen :). In Grenville hebben we geluncht in het locale restaurant en stopten we bij een tentje waar ze ‘doubles’, dé lokale snack, verkochten. De dag eindigde met een biertje en een heerlijke maaltijd op de veranda van de plaatselijke jachtclub.

IMG_1996Vanuit St. George zetten we koers naar het eiland Cariacou, dat bij Grenada hoort. Het was een behoorlijk hobbelige tocht, met stroom tegen, wind en golven op de kop. Desalniettemin genoten we ervan om weer even aan het (motor-)zeilen te zijn. In Hillsborough hebben we uitgecheckt, waarna we naar Clifton, op Union Island zijn vertrokken. Daar liggen we nu, met een ultiem ‘cariebgevoel’, omgeven door riffen en kristalheldere azuurblauwe zee. Gisteren hebben we geëxperimenteerd met verschillende ingrediënten om een cocktail te maken, we blijken er best talent voor te hebben!

Morgen (zondag 13 januari) vertrekken we naar Tobago Cays, voor een paar dagen heerlijk duiken en snorkelen. Nog een weekje, dan krijgen we op Martinique gezelschap van Bart en Lieke. Dat belooft ook weer heel veel goeds! Waar de route dan precies naartoe gaat, weten we nog niet, maar het is ongetwijfeld mooi.

De foto’s vind je hier en hier … veel kijkplezier, dat hebben wij ook!

Feesten enzo..

Hallo allemaal,

hier is de laatste update van onze Atlantische oversteek. We hebben op 25 december rond 23 uur NL tijd ons anker neergegooid op Tobago. Geheel in de Vrede-op-aarde-kerststemming liggen we nu in de Man of War Bay :). Na een fles champagne te hebben geleegd hebben we genoten van onze eerste aaneengesloten nachtrust samen sinds 16 dagen. De volgende dag werden we wakker tussen de pelikanen in een prachtige baai.

20121227-233506.jpg
We wilden inklaren bij de douane en immigratiedienst, maar dat was nog niet zo eenvoudig. Het kantoor was gesloten en we moesten wachten tot de beambte uitgekookt was. Daarna volgde een hele ondervraging en moesten we betalen voor het overwerk tijdens de feestdagen. Zelfs in Marokko ging dat echt stukken efficiënter. Tweede Kerstdag eindigde op het strand met een gezellige internationale barbecue.

Vandaag hebben we per auto met chauffeur annex kok van het plaatselijke restaurant een tour over Tobago gedaan. Het is hier echt schitterend! Meteen van de kans gebruik gemaakt en uitgebreid boodschappen gedaan in Scarborough en een simkaartje gescoord om te internetten, want dat ging voor geen meter hier. Nicole had al ernstige ontwenningsverschijnselen, maar kan nu gelukkig weer ‘los’.

Sorry dat we sommige mensen ongerust hebben gemaakt en helemaal niets meer hebben laten horen.. We waren offline en heeeeel erg druk in onze overwinningsroes :)). En het was na aankomst niet meer in ons opgekomen om nog even een satellietbericht te sturen. Maar dus alles is goed en meer dan dat! We plaatsen snel de eerste foto’s, dan kunnen jullie meekijken.

We wensen iedereen een heel goed uiteinde en een gelukkig en gezond 2013!

Liefs van Joris & Nicole

Atlantic update 6

Positie 12:40′ N en 53:28′ W

Hallo allen,
hier de voorlaatste update van onze oversteek. We zijn inmiddels op 4/5 van
de reis, nog slechts 425 mijl te gaan naar Tobago. Geen idee waarom de
heersende passaatwinden hier ‘Christmaswinds’ worden genoemd, want de
afgelopen dagen was er weinig wind te bekennen en deed Cedo Nulli haar naam
van zeeslak eer aan; met de genaker op en een uitgeboomde genua haalden we
op sommige momenten net 3 knopen (5,5 km/uur). Je kunt bijna harder naar de
overkant zwemmen. We waren niet de enigen met dit probleem, zo hoorden we
tijdens het dagelijkse Nederlandse ouwehoer-halfuurtje met andere
overstekers op de kortegolfzender. Hoewel vele honderden kilometers uit
elkaar is dan gedeelde smart toch halve smart :-).

Aan het einde van afgelopen nacht trok de wind sterk aan, waardoor het
anders zo zoete Sophietje zich razendsnel ontpopte tot een ontembare feeks
die de boot alle kanten op sleurde en onbestuurbaar maakte. Na een kort
gevecht in het halfduister slaagden we erin om de enorme lap zeil zonder
brokken neer te halen. Voor de variatie hebben we daarna nog maar eens een
andere zeilvoering uitgeprobeerd en zodoende varen we nu met twee genua’s en
prima snelheid op ons doel af.

Door de matige vooruitgang van de afgelopen dagen lijkt het erop dat we nu
1e Kerstdag in de avond of zelfs pas op 2e Kerstdag aan zullen komen, maar
dat maakt helemaal niets uit want het is hier nog steeds heerlijk! We moeten
alleen nog even verse vis zien te scoren voor een Kerstdiner aan boord, maar
dat lukt vast wel. Zodra we ons anker hebben laten vallen en de champagne is
ontkurkt melden wij ons weer.

Wij wensen iedereen alvast een fijne Eerste Kerstdag toe!

Groeten van Joris en Nicole